رابطه نگرش و رفتار در زندگی اجتماعی

زندگی اجتماعی انسان تحت حاکمیت قواعد و هنجارهای اجتماعی است، که از طریق آن، روابط اجتماعی تنظیم و نظم اجتماعی برقرار میشود. انضباط اجتماعی به معنای کنترل و هدایت رفتار فرد از جانب گروه و جامعه در جهت نظم و سامانیابی جامعه است. رفتار افراد نشان دهنده ی نگرش آن ها است که ممکن است منفی و یا مثبت باشد. رفتار انسان به غیر از نگرش از عواملی همچون شرایط اجتماعی، اوضاع مالی، شرایط امنیت، رفاه و پیش تصورات از خود و دیگران نیز سرچشمه می گیرد. برای درک بهتر نگرش صحیح رفتاری به این مثال توجه کنید، به عنوان مثال یک فرد، شخصی را دوست دارد، این شخص نگرش خود را با نشان دادن علاقه و توجه خود نشان می دهد و یا بالعکس فرد، شخصی را دوست ندارد این فرد با دوری و بی محلی کردن به آن شخص، نگرش خود را نشان خواهد داد. هر چه روانشناسان بیشتر در مورد رابطه ی میان نگرش و رفتار بدانند، بهتر می توانند بیماری های اختلال روانی را درمان کنند. به عنوان مثال اگر بتوانیم نگرش منفی داش آموزان را نسبت به درس های سختی همچون ریاضی تغییر دهیم، به بالا بردن و افزایش عملکرد تحصیلی و در نتیجه موفقیت تحصیلی آن ها کمک خواهیم کرد. شناخت بیشتر رابطه ی میان نگرش و رفتار باعث می شود تا ما درک درست تری از نگرش صحیح رفتاری داشته باشیم. در این رویکردها بر تعامل عوامل محیطی یا خارج از کنترل فرد و عوامل درونفردی تاکید شده است. از بعد روانشناختی، شخصیت افراد، عاملی موثر بر رعایت انضباط اجتماعی به شمار می آید و برخی از ویژگیهای شخصیتی نظیر پرخاشگری، ناسازگاری، انحراف،جامعه ستیزی، فقدان مسئولیت پذیری، فقدان یا کاستی علاقه اجتماعی ، بر انضباط اجتماعی تاثیر میگذارند. نگرش به انضباط اجتماعی نیز به عنوان عاملی تاثیرگذار مورد توجه قرار گرفته است. روانشناسان اجتماعی تحقیقات متعددی در خصوص ایجاد و تغییر نگرش و اثرگذاری آن بر انضباط اجتماعی انجام دادهاند. در این مقاله، افزون بر با بررسی مفهوم انضباط اجتماعی، چگونگی تاثیرگذاری بر آن از طریق ایجاد و بهبود نگرشهای اجتماعی مردم و تاثیر خصوصیات شخصیتی افراد که روانشناسان اجتماعی به عنوان الگوی اجتماعی فرزندپروری به آن توجه میکنند، مورد مطالعه قرار خواهد گرفت.