بهره گیری از علامت در بهبود مهارت اجتماعی (رعایت نوبت) کودکان مبتلا به اتیسم

اتیسم از اختلالات شایع عصب روان شناختی با نقص در مهارتهای ارتباطی است. بنابراین بکارگیری برنامه های آموزشی با هدف تعدیل مشکلات مبتلایان از اهداف درمانگران است. در این راستا هدف بهره گیری از علامت در بهبود مهارت اجتماعی (رعایت نوبت) کودکان مبتلا به اتیسم می باشد. جامعه ی پژوهش کودکان اتیسم شهر اصفهان است که با روش نمونه گیری هدفمند ۳ کودک انتخاب شدند. ابزار پژوهش مشاهده و داده ها با روش مورد منفرد تحلیل شدند، نتایج نشان داد این روش منجر به افزایش میانگین رعایت نوبت شده است و براساس آزمون PND این روش با ضریب اطمینان ۱۰۰ درصد موثر بود. بنابراین بهره گیری از رویکردهای آموزشی مبتنی بر علامت بعنوان عامل تقویت کننده موجب بهبود عملکرد ارتباطی در کودکان میشود.

کلیدواژه ها:

علامت ، مهارت اجتماعی ، رعایت نوبت ، اوتیسم