تاثیر فضای سبز در طراحی مجتمع های مسکونی در شهر تبریز از دیدگاه معماری اسلامی

با توجه به مقاله مزبور، در نگاه اجمالی زندگی در مجتمع های مسکونی در شهر تبریز امری گریزناپذیر می باشد. دلیل آن را در جوامع امروزی، می توان کمبود زمین و افزایش روز افزون جمعیت قلمداد نمود. مجتمع ها ی مسکونی با دارا بودن برخی مزیت ها، در عین حال کمبودها و نگرانی های را در پی دارند. از جمله کمبود فضای سبز که جز لاینکف زندگی بشر می باشد در مجتمع های مسکونی به وفور مشاهده می گردد. محرومیت از فضای سبز، به منزله بروز برخی بیماریهای روحی و جسمی، افسردگی ودر نتیجه اختلالات روانی را در پی دارد. در این پژوهش سعی بر آن است تا بتوان با توجه به نیازهای کنونی جامعه، ضمن حفظ جایگاه معماری اسلامی- ایرانی و تاثیر فضای سبز از دیدگاه معماری اسلامی که به نوبه خود از اهم نیازهای بشر می باشد پرداخته، و در نتیجه با استناد به آیات قرآنی، روایات معصومین، دیدگاه معماری اسلامی و همچنین نظریات روانشناسان محیطی در این زمینه اشاره نمود، تا با ارائه راهکارهای بتوان کمتر شاهد اثرات سوء این فضا در آینده مواجهه شد. سوالی که ذهن انسان را مشغول می کند اینکه چگونه انسان ها در خانه های سنتی که با معماریاسلامی- ایرانی به ویژه در شهر تبریز زندگی میکردند، زندگی شاد، مفرح و درنتیجه طول عمر بیشتری نسبت به افراد کنونی داشتند؟ روش تحقیق بصورت، توصیفی- تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر اینترنتی می باشد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر فضای سبز درمجتمع های مسکونی در شهر تبریز از دیدگاه معماری اسلامی، سپس ارائه راهکارهای از آموزه های قرآنی، روایات و همچنین نظریه های روان شناسان محیطی در رابطه ی انسان و طبیعت (فضای سبز) می پردازد.

کلیدواژه ها:

مجتمع مسکونی ، فضای سبز ، شهر تبریز ، معماری ایرانی اسلامی