بهینه سازی استخراج ژلاتین پای مرغ به روش مایکروویو

ژلاتین یک پلی پپتید با وزن مولکولی بالاست که از کلاژنها بدست می آید و اهمیت خاصی در صنایع دارویی و بویژه صنایع غذایی دارد. باتوجه به فراوانی پروتئین کلاژن در ضایعات طیور می توان از پای مرغ جهت تولید ژلاتین استفاده نمود. علاقه به استخراج توسط مایکروویو بدلیل زمان کوتاه تر و بهبود کیفیت محصولات به طور قابل ملاحظه ای افزایش یافته است . هدف از این پژوهش مدلسازی فرایند استخراجی مایکروویو جهت تولید ژلاتین پای مرغ بود. اثر سه متغیر غلظت ، توان و زمان بر روی متغیر وابسته بازده و قدرت ژل مورد بررسی قرار گرفت . نتایج آماری حاصل از انالیز واریانس نشان داد که در این روش غلظت (۲ نرمال)، توان(۵۴۰ وات) و زمان(۲۰ دقیقه ) بالاترین بازده و قدرت ژل را به دنبال داشتند. هم چنین در مرحله ی بعدی ، خواص حرارتی نمونه بهینه ژلاتین توسط گرماسنجی افتراقی سنجیده شد. با توجه به قدرت ژل و دمای ذوب بالای ژلاتین حاصله در مقایسه با ژلاتین گاوی ، ژلاتین پای مرغ پایداری ساختاری قوی تری نسبت به ژلاتین تجاری دارد.

کلیدواژه ها:

بازده ، قدرت ژل ، سولفوریک اسید ، سطح پاسخ