اثرات سطوح مختلف ترئونین و تعادل الکترولیتی جیره بر عملکرد رشد، بیوشیمی خون و پاسخ ایمنی جوجه های گوشتی تحت شرایط دمای بالای محیطی
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 276
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JASR-13-4_008
تاریخ نمایه سازی: 17 اسفند 1400
چکیده مقاله:
به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف ترئونین و تعادل الکترولیتی جیره بر عملکرد رشد، فراسنجههای بیوشیمی خون و پاسخ ایمنی جوجههای گوشتی، از تعداد ۶۰۰ قطعه جوجه گوشتی نر یکروزه (سویه راس ۳۰۸) در شرایط دمایی فصل تابستان استفاده شد. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی بهصورت فاکتوریل ۲×۳ در ۵ تکرار (۲۰ جوجه در هر تکرار) انجام شد. فاکتورهای آزمایشی شامل ۲ سطح ترئونین (سطح ۱۰۰ و ۱۱۰ درصد توصیه راهنمای سویه راس) و ۳ تعادل الکترولیتی جیره (۱۷۵، ۲۵۰ و ۳۲۵ میلیاکیوالان در کیلوگرم جیره) بودند. نتایج آزمایش نشان داد که اثر متقابل بین تعادل الکترولیتی و سطح ترئونین جیره بر وزن نسبی تیموس و عیار اولیه پادتن علیه واکسن برونشیت عفونی مشاهده شد. تعادل الکترولیتی پایین (۱۷۵ میلیاکیوالان در کیلوگرم جیره) در مقایسه با تعادل الکترولیتی بالا، موجب بهبود معنیدار میانگین افزایش وزن روزانه و فعالیت سوپراکسید دیسموتاز و کاهش ضریب تبدیل غذایی و تلفات گردید. همچنین کاهش معنیدار غلظت تریگلیسرید خون و افزایش غلظت اسید اوریک، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز و غلظت هورمون تیروکسین در گروههای با سطح ترئونین بالا در مقایسه با تیمار حاوی سطح نرمال ترئونین مشاهده شد. با توجه به نتایج این مطالعه به نظر میرسد که کاهش تعادل الکترولیتی پایین جیره به میزان ۱۷۵ میلیاکیوالان در کیلوگرم جیره اثرات مفید بر بهبود عملکرد رشد و وضعیت آنتیاکسیدانی و همچنین افزایش ترئونین جیره از ۱۰۰ به ۱۱۰ درصد سطح توصیه شده تجاری اثرات مثبتی بر وضعیت ایمنی و آنتی اکسیدانی در جوجههای گوشتی در شرایط تنش حرارتی دارد. همچنین نتایج آزمایش نشان داد که در شرایط مشابه، افزایش سطح ترئونین به میزان ۱۱۰ درصد سطح توصیه شده تجاری در جیره با تعادل الکترولیتی بالا سبب بهبود سیستم ایمنی میگردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسینعلی قاسمی
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
ایمان حاج خدادادی
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
محمد حسین مرادی
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :