روان درمانگران مشکل آفرین

هدف پژوهش حاضر که از نوع پژوهش مروری است، بررسی لزوم روان درمانی برای درمانگران در حوزه روان شناسیبالینی بود. نویسندگان با مطالعه و بررسی پیشینه پژوهشی و با توجه به اهمیت سلامت روان شخص روان درمانگر برایایجاد یک رابطه درمانی اصولی در صدد پاسخ به این پرسش ها برآمدند که، آیا الزامی برای روان درمانی روان درمانگرانوجود دارد یا خیر؟ ریشه بنیادین اینکه روان درمانگری به جای حل مشکل درمانجو، خودش در روند جلسات درمانیمسئله ساز و مشکل آفرین می شود یا به مشکلات هر چه بیشتر دامن می زند، چیست؟رویکرد پژوهش مبتنی بر پارادایم تفسیری و روش شناسی پدیدارشناختی بود. به این معنا که با مفاهیم نظریحاصل از مطالعات و بررسی های سایر پژوهشگران، در راستای بینش بخشیدن درمانگران حوزه روان شناسیبالینی و کشف معنی در درمان قدمی برداشته و بدین وسیله سهمی در تقلیل بخشی از آسیب های حوزه درمانیدر روان شناسی بالینی داشته باشند.

کلیدواژه ها:

روان درمانگران ، درمان ، روان درمانی ، رابطه درمانی