تحلیل روان شناختی شخصیت کاوس، گرسیوز و سیاوش در شاهنامه

با تحقیق روان شناختی شخصیت های یک اثر و بررسی ویژگی های رفتاری آنها می توان بسیاری از حوادث و وقایع داستان را ریشه یابی کرد. در این مقاله با تحلیل روان شناسانه اعمال و رفتار شخصیت پارانویی و پسیکوپاتی کاوس و گرسیوز و بررسی عقده حقارت در سیاوش، سعی شده است روابط علت و معلولی بسیاری از حوادث بزرگ زندگی آن ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. شخصیت کاوس دارای ویژگی های رفتاری "پارانویایی" چون غرور، داوری های نادرست و خودرایی است و رفتن به مازندران، لشکرکشی به هامون و پرواز به آسمان ... بازتاب آن ها به شمار می آید. شخصیت پیسکوپاتی گرسیوز منجر به کینه توزی، خودبینی و سنگ دلی او می شود و ریشه های عقده حقارت در سیاوش، او را از کاوس دور و به دشمنی چون افراسیاب نزدیک می کند.

کلیدواژه ها:

شاهنامه ، روان شناسی شخصیت پارانویا ، پیسکوپات ، عقده حقارت