نقش روانشناسی محیط در اجتماع پذیری مراکز اجرای موسیقی

علم روانشناسی محیط به ارتباط رفتار انسان و محیط معماری می پردازد. هنگامی که فضای معماری با توجه به نیازهای روانی افراد در فضا، طراحی شود، آن ها تمایل بیشتری برای ماندن در فضا خواهند داشت. مراکز اجرای موسیقی به عنوان زیر مجموعه ای از مراکز فرهنگی، می تواند با تاثیرپذیری از علم روانشناسی محیط به تقویت اجتماع-پذیری افراد و حضور بیشتر افراد در این مکان بپردازد. پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیلی به ارتباط میان به کارگیری علم روانشناسی محیط و ارتقای جمع پذیری فضا می پردازد. براساس نتایج، عوامل: دلبستگی به مکان، مقبولیت فضایی و غنای حسی در صورتی که با استفاده از ویژگی های کالبدی پدیدار شوند، در جهت تقویت اجتماع پذیری فضاهای فرهنگی عمل می کنند.

کلیدواژه ها:

روانشناسی محیط ، مراکز فرهنگی ، اجتماع پذیری ، موسیقی