سنتز و ارزیابی سمیت سلولی نانو الیاف شیشه ی زیستی تهیه شده به روش الکترو ریسی جهت ساخت داربست مهندسی بافت
محل انتشار: فرآیندهای نوین در مهندسی مواد، دوره: 9، شماره: 3
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 251
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MAIA-9-3_012
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1400
چکیده مقاله:
هر ساله هزاران مرگ در حالی رخ میدهد که بیماران در انتظار برای گرفتن عضو پیوندی جدید هستند. مهندسی بافت میتواند به حل تعداد زیادی از این مشکلات کمک کند و این کار با کاشت سلولهای یک بافت خاص در ساختاری سه بعدی بهنام داربست، به منظور بازگشت عملکرد طبیعی اندام مورد نظر صورت میگیرد. در این مطالعه شیشههای زیستی از تترا اتیل ارتوسیلیکات، تری اتیل فسفات و کلسیم نیترات ۴ آبه به روش سل ژل سنتز و سپس از پلیمر پلی وینیل الکل به عنوان تسهیل کننده فرآیند الکتروریسی و در مرحله آخر از ستریل آمونیوم برماید به عنوان سورفکتانت در تولید نانو الیاف استفاده شد. نمونه تولید شده در دمای ۶۰۰ درجه سانتیگراد کلسینه شد و با تهیه محلول شبیه سازی شده بدن (SBF)، زیست فعالی آن مورد بررسی قرار گرفت. با تغییر پارامترهای موثر بر روی الکتروریسی مانند ولتاژ دستگاه، میزان تغذیه محلول، قطر سوزن، فاصله نوک سوزن و جمع کننده و بررسی تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی، الیافی با قطر ۳۰۰ نانومتر تا یک میکرومتر تولید گردید. آنالیز تصاویر میکروسکوپ نیروی اتمی وجود منافذی در حدود ۲ نانومتر را در سطح رشتهها نشان داد. به منظور ارزیابی زیست فعالی، غوطه وری نمونه ها درمحلول شبیه سازی بدن به مدت ۲ هفته انجام شد. آزمون های طیف سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز وپراش اشعه ایکس، بیانگر تشکیل هیدروکسی آپاتیت بر روی داربست می باشد. پتانسیل زتای ترکیب شیشه زیست فعال برابر ۱/۱۰- میلی ولت است. بر اساس بررسی رشد و تکثیر سلولی با روش MTT، هیچ نوع سمیتی در سلولهای MG۶۳ مشاهده نشد. بنابراین می توان از نانو رشته های شیشه زیست فعال به دلیل توانایی در اتصال به سلولهای استخوانی و تشکیل هیدروکسی آپاتیت بر روی سطحشان به عنوان داربست مهندسی بافت استفاده نمود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محممد رفیعی نیا
مرکز تحقیقات بیوسنسور، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
ایمان یزدانی چم زینی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی نانو، دانشکده علوم و فناوری های نوین، دانشگاه اصفهان
بهروز موحدی
هیات علمی گروه مهندسی نانوفناوری، دانشکده علوم و فناوری های نوین، دانشگاه اصفهان
حسین صالحی
هیات علمی گروه علوم تشریح، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :