نقش کمال گرایی منفی، دشواری تنظیم هیجانی و خودناتوان سازی در پیش بینی دلزدگی تحصیلی دانش آموزان پسرمتوسطه دوره دوم

هدف از انجام این پژوهش نقش کمال گرایی منفی، دشواری تنظیم هیجانی و خودناتوان سازی در پیش­بینی دلزدگی تحصیلی دانش آموزان پسرمتوسطه دوره دوم شهر کرمانشاه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش آموزان مشغول به تحصیل پسر در دوره دوم متوسطه  شهر کرمانشاه بود (۳۸۲۱= n). ۶۰۰ نفر به عنوان نمونه با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های دلزدگی تحصیلی پکران و همکاران، خودناتوان­سازی جونز و رودوالت، مقیاس کمال­گرای منفی تری شورت و همکاران و پرسشنامه دشواری­های تنظیم هیجانی استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین ابعاد دشواری­های تنظیم هیجانی، کمال­گرایی منفی و خودناتوان­سازی با دلزدگی تحصیلی رابطه مثبت و معنی­داری وجود دارد (۰۰۱/۰≥P). همچنین نتایج رگرسیون چندگانه به روش گام به گام نشان داد که ۶۵ درصد از واریانس دلزدگی تحصیلی توسط مولفه­های دشواری­های تنظیم هیجانی و خودناتوان­سازی تبیین می­شود. بنابراین پیشنهاد می گردد هماهنگی لازم بین مراکز مشاوره و مشاورین مدارس مورد تاکید بیشتری قرار گیرد تا ضمن بهبود تنظیم هیجان و خودناتوان سازی و کمال گرایی، زمنیه کاهش دلزدگی تحصیلی فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی منفی ، دشواری تنظیم هیجانی ، خودناتوان سازی ، دلزدگی تحصیلی ، دانش آموز