زمینه های پیوستگی و پایداری فرهنگی ایران در سده های نخستین اسلامی

پس از فتح ایران به دست اعراب و تغییر نظام سیاسی این سرزمین، ایران توانست درون مایه فرهنگی و اصالت تاریخی، هنری و ادبی خود را حفظ کند. اگرچه باید اسلام پذیری ایرانیان را نقطه عطفی در تاریخ این کشور دانست که موجب دگرگونی­های عمیقی در جامعه ایران گردید، اما شکست از اعراب و گرویدن به اسلام به معنای اتمام قدرت فرهنگی ایران نبود. زیرا عناصر فرهنگ ایرانی و حضور ایرانیان در سده­های نخستین اسلامی چنان نیرومند بود که نه تنها هویتی نوین و ممتاز را در درون جهان اسلام آفرید، بلکه ملل همجوار را نیز تحت تاثیر قرار داد. یافته­های این پژوهش نشان می­دهد عواملی چون عرب­گرایی امویان، قدرت­یابی عباسیان، ظهور سلسله­های محلی، نهضت شعوبیه، تعامل جامعه ایرانی و اسلامی و تحولات ادبی-هنری زمینه­های پایداری و پیوستگی فرهنگی ایران را در سده­های نخستین اسلامی فراهم ساخت. مقاله حاضر، کوشیده است علل و زمینه­های پایداری فرهنگ ایرانی را پس از ورود اسلام به ایران با مطالعه تاریخی و روش توصیفی-تحلیلی بررسی نماید.

کلیدواژه ها:

contexts of Cultural continuity ، Iranians ، Sho'ubiyah Movement ، Persian Language ، native national governments. ، زمینه های پیوستگی فرهنگی ، ایرانیان ، نهضت شعوبیه ، زبان فارسی ، سلسله های ملی و محلی.