اثرات استفاده از بافر و مگاسفرا السدنی به عنوان تنظیم کننده های pH، بر هیستومورفومتری و هیستوپاتولوژی روده کوچک و بزرگ بره های پرواری عربی تغذیه شده با جیره های حاوی کنسانتره بالا

زمینه مطالعاتی: در روده ی کوچک ارتفاع پرزها، عمق کریپت، اندازه ضخامت بافت پوششی و نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت، نقش قابل توجهی در مراحل نهایی هضم و جذب مواد مغذی از دستگاه گوارش دارند. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر استفاده بافر بیکربنات یا باکتری مگاسفرا السدنی به عنوان تنظیم کننده های pH بر هیستومورفومتری و هیستوپاتولوژی روده ی کوچک و بزرگ بره های پرواری در حین تغذیه مقدار زیاد کنسانتره انجام شد. روش کار: در آزمایش حاضر از ۲۴ راس بره نر عربی ۱ ± ۴ ماهه با وزن ۱۵/۳ ± ۹/۲۳ کیلوگرم در قالب طرح کاملا تصادفی با ۳ تیمار و ۸ تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل ۱- جیره ی شاهد ۲- جیره ی شاهد + بافر بیکربنات سدیم ۳- جیره ی شاهد + باکتری مگاسفرا السدنی و مخمر ساکرومایسیس سرویسیه (باکتری-مخمر) بودند. جهت بررسی های بافت شناسی روده ها، از بخش میانی سه ناحیه ی دئودنوم، ژژنوم و ایلئوم و بخش میانی روده ی بزرگ (کولون)، قطعاتی جدا شدند. نتایج: ارتفاع پرز، عمق کریپت و مساحت پرز دئودنوم در تیمار باکتری–مخمر از سایر تیمارها بیشتر بود (۰۵/۰P<). ضخامت لایه عضلانی در تیمار بافر نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود (۰۵/۰P<). عرض پرزهای دئودنومی در تیمارهای بافر و باکتری-مخمر از تیمار شاهد بیشتر بود و در تیمار باکتری-مخمر نسبت به تیمار شاهد معنی داری بود (۰۵/۰P<). اختلاف معنی داری بین شاخص های بافتی ژژنوم در تیمارها مشاهده نشد. ارتفاع پرزهای ایلئومی درتیمارهای بافر و باکتری- مخمر از تیمار شاهد بیشتر بود و در تیمار باکتری-مخمر نسبت به تیمار شاهد معنی داری بود (۰۵/۰P<). عمق کریپت و مساحت پرز ایلئوم در تیمار باکتری–مخمر نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود (۰۵/۰P<). نتیجه گیری نهایی: در مقایسه با شاهد، مصرف عوامل تنظیم کننده ی pH از نظر هیستوپاتولوژی باعث کاهش آسیب های بافتی نظیر نفوذ سلول های التهابی تک هسته ای، نکروز پرزها و هایپرپلازی پلاک های پییر در روده ی کوچک و روده ی بزرگ و در نتیجه ی آن بهبود ساختار بافتی و کاهش آسیب های بافتی در روده های کوچک و بزرگ شد.

کلیدواژه ها:

بافر ، ساکرومایسیس سرویسیه ، هیستوپاتولوژی ، هیستومورفومتری ، مگاسفراالسدنی