پراکنش و تحلیل تبارزایی ویروس برگ بادبزنی مو در باغات انگور استان خراسان رضوی بر اساس پروتئین پوششی

ویروس برگ باد بزنی مو (Grapevine fanleaf virus, GFLV) در تاکستان های مناطق مختلف دنیا شیوع دارد. علائم ایجاد شده توسط این ویروس اغلب در سه گروه برگ بادبزنی، موزاییک زرد و رگبرگ نواری تقسیم بندی شده اند که علت تفاوت در ایجاد علائم، به تنوع ژنتیکی جدایه ها نسبت داده شده است. شدت علائم ایجاد شده به جدایه ی ویروس، حساسیت رقم مو و شرایط محیطی بستگی دارد. در این تحقیق پراکنش و تحلیل تبارزایی ناحیه کدکننده پروتئین پوششی ویروس بررسی شد. نمونه ها از تاکستان های استان خراسان رضوی جمع آوری و ژن پروتئین پوششی از پنج جدایه تکثیر، همسانه سازی و تعیین ترادف گردید. به این منظور، تعداد ۱۰۹ نمونه برگ دارای علائم از تاکستان ها جمع آوری و در آزمون الایزا با استفاده از آنتی بادی اختصاصی GFLV آلودگی به ویروس در ۵۸ نمونه تایید شد. بیشترین میزان آلودگی در بین نمونه های جمع آوری شده از منطقه محمدیه واقع در شهرستان کاشمر بود. با استفاده از آغازگرهای اختصاصی قطعه ای بطول ۱۷۶۰ جفت باز مربوط به طول کامل ناحیه کد کننده پروتئین پوششی ویروس و قسمتی از انتهای'۳ ژنوم تکثیر شد. پروتئین پوششی جدایه های انتخاب شده در سطح نوکلئوتیدی و آمینواسیدی به ترتیب ۹۴-۹۰ و ۹۷-۹۱ درصد با جدایه های سایر نقاط دنیا شباهت داشت. تحلیل تبارزائی بر اساس ناحیه کد کننده پروتئین پوششی، جدایه های ایرانی GFLV را در شاخه ای مجزا از جدایه های سایر نقاط دنیا قرار داد. همچنین جدایه های شمال شرق کشور در گروهی مجزا از جدایه های شمال غرب کشور قرار گرفتند، که نشان دهنده اثر جدایی جغرافیایی در تکامل GFLV است. نتایج حاصل از این تحقیق بیانگر بومی بودن GFLV در ایران و گسترش احتمالی آن از این منطقه به سایر نقاط جهان است.

کلیدواژه ها:

پراکنش ، تبارزائی ، خراسان رضوی ، ویروس برگ بادبزنی مو