مقایسه روش های مختلف تعیین حد بحرانی روی در خاک های زیر کشت گندم دیم

چکیده به منظور تعیین حد بحرانی و کلاس بندی مقادیر روی در خاک های زیر کشت گندم دیم در استان های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تیمار ۰، ۵، ۱۰ و ۱۵ کیلوگرم روی خالص در هکتار از منبع سولفات روی، در ۳ تکرار و به مدت چهار سال زراعی (۸۱۱۳۷۷) به اجرا در آمد. نتایج این پژوهش پس از آزمون یکنواختی داده های به دست آمده از مکان های اجرای آزمایش، با استفاده از روش های تصویری کیت نلسون، مدل های دو و سه کلاسه تجزیه واریانس کیت نلسون، میچرلیخ، ترتیب ستونی پاسخ گیاه و مربع کای اثرات متقابل تفسیر و حد بحرانی روی در خاک با روش های یاد شده به ترتیب ۷۵/۰، ۵۵/۰، ۶۵/۰، ۶۱/۰، ۸۰/۰ و ۶۶/۰ میلی گرم در کیلوگرم تعیین گردید. با استفاده از جدول توافقی اعداد به دست آمده از روش های مختلف تفسیر نتایج آزمون روی در این پژوهش مورد مقایسه قرار گرفت و حد بحرانی به دست آمده از مدل دو کلاسه تجزیه واریانس کیت نلسون (۵۵/۰ میلی گرم در کیلوگرم) با احتمال پیش بینی یا احتمال استقلال ۴۷/۰ به عنوان مناسب ترین روش مورد استفاده در تعیین حد بحرانی روی در خاک های زیر کشت گندم دیم در شمال غرب کشور تشخیص داده شد. در مجموع می توان چنین استنباط نمود که با استفاده از روش های مختلف، مقادیر حد بحرانی روی در خاک تفاوت زیادی با یکدیگر ندارند. واژه های کلیدی: حد بحرانی روی، گندم دیم