تعیین حداقل غلظت بازدارندگی بنومیل بر چهار جدایه قارچی در کاغذهای تاریخی

بخش قابل توجهی از تاریخ و فرهنگ بشر به صورت اسناد و آثار هنری کاغذی ثبت شده است. این مساله لزوم حفاظت از این آثار را ایجاب می کند. تخریب بیولوژیک ناشی از فعالیت قارچ ها، از مهم ترین عوامل تخریب مواد آلی به ویژه آثار کاغذی به شمار می رود. هدف از این بررسی تعیین حداقل غلظت بازدارندگی(MIC) بنومیل برای قارچهای آسپرژیلوس نایجر، آسپرژیلوس ترئوس، پنیسیلیوم و کلادوسپوریوم جداسازی شده از صفحه های کاغذی نسخه ها و کتاب های خطی آلوده به قارچ است. در این بین جدایه های مورد بررسی از نظر حساسیت به بنومیل با یکدیگر نیز مقایسه شده اند. شناسایی جنس قارچ ها با توجه به خصوصیات ماکروسکوپی و نیز ویژگی های میکروسکوپی به روش slide culture با میکروسکوپ نوری انجام شد. به منظور تعیین حداقل غلظت بازدارندگی تیمار الکلی بنومیل برای رشد هریک از جدایه ها بر کاغذ، از روش دیسک دیفیوژن استفاده شد. طرح آزمایش مورد استفاده برای سنجش مقاومت قارچی کاغذهای تیمار شده بر اساس استاندارد ASTM D ۲۰۲۰-۹۲ انجام گرفت. نتایج حاصل از بررسی نشان داد که همه قارچ های مورد آزمون به بنومیل حساس بوده و تیمار الکلی بنومیل مانع رشد جدایههای مورد آزمون بر کاغذ شدهاست. جنس پنیسیلیوم کمترین MIC برابر با ppm۵/۱۲ و جنس آسپرژیلوس بیشترین MIC برابر با ppm۱۰۰ داشتند. میزان MIC به دست آمده برای آسپرژیلوس ترئوس و کلادوسپوریوم ppm۵۰ بود. بررسی تفاوت قطر کلنی بین نمونههای شاهد، کنترل و تیمار شده نشان داد، در همه جدایه ها با افزایش غلظت بنومیل از قطر کلنی در کاغذهای تیمار شده نسبت به گروههای کنترل و شاهد، کاسته شده و درصد بازدارندگی افزایش یافته است. %۱۰۰ بازدارندگی و عدم رشد برای پنیسیلیوم در کاغذهای تیمار شده با غلظت≤ ppm۵/۱۲، برای آسپرژیلوس ترئوس و کلادوسپوریوم در کاغذهای تیمار شده با غلظت ppm ≤۵۰ و برای گونه آسپرژیلوس نایجر در کاغذهای تیمار شده با غلظت ppm۱۰۰ مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

ضدقارچ ، بنومیل ، کاغذ تاریخی ، حداقل غلظت بازدارندگی