ارزیابی نظرات مدیران ۳ بیمارستان نظامی منتخب شهرهای مرزی کشور در خصوص بحران های منطقه در سال ۱۳۸۷

مقدمه: حوادث غیرمترقبه و بلایا اغلب وقایعی غیرقابل کنترل هستند و همواره در نقاط مختلف جهان از جمله ایران به وقوع می پیوندد. از این رو بیمارستان های نظامی شهرهای مرزی به عنوان مهم ترین مراکز بهداشت و درمان نظامی کشور در کمک به مصدومین و مجروحان احتمالی بحران ها،لازم است برنامه های مناسب و منسجم مقابله با بحران در تمام ابعاد را داشته باشند. به منظور بررسی نظرات مدیران ۳ بیمارستان نظامی شهرهای مرزی کشور در ارتباط با بحران هایی که در منطقه با آنها مواجهه داشتند انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این مطالعه به روش توصیفی مقطعی و در سال ۷۸۳۱ انجام پذیرفت. در این مطالعه، داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد که روایی و پایایی(۶۰۹/۰=α) آن مورد تایید قرار گرفته بود، (جمع آوری گردید و در نهایت با استفاده از روش های آماری توصیفی (جداول توزیع فراوانی، میانگین و ...) مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته ها بیانگر آن بودند که ۲/۹۵% مدیران مرد بوده و میانگین سابقه مدیریتی در بین کل مدیران ۳/۱۰ سال می باشد. ۶۵%از مدیران دوره مدیریت بحران و مدیریت بیمارستان را گذرانده و ۶/۵۲% مدیران نسبت به بحران های منطقه خود از آگاهی لازم برخوردار بودند. بحران آشوب، شورش و زلزله با احتمال مساوی۲/۷۶%از دید مدیران بیمارستان های مورد مطالعه بیشتر از سایر بحران ها رخ داده و یا احتمال بروز آنها می رود. برطبق نظرات مدیران در ۵۰ درصد بیمارستان های مورد مطالعه برنامه های کوتاه مدت،۶/۵۲ درصد بیمارستان ها برنامه های میان مدت و در۷/۴۷% بیمارستان ها برنامه های بلندمدت کامل برای رویایی با بحران وجود دارد. بحث و نتیجه گیری: به طور کلی بررسی نظرات مدیران بیانگر آن بود که بیش از نیمی از مدیران بحران های موجود در منطفه خود را به خوبی می شناسند و لیکن توانایی پاسخگویی به بحران ها را در صورت وقوع ندارند. از این رو و با توجه به احتمال وقوع بیشتر بحران هایی نظیر زلزله، آشوب و شورش در مناطق مورد بررسی می بایستی برنامه ریزی در راستای ارتقاء همه جانبه توان بیمارستان ها در برخورد با بحران ها(به خصوص بحران های ذکر شده) صورت پذیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، بیمارستانهای نظامی ، برنامه ریزی بحران ، بیمارستانهای مرزی ، شهرهای مرزی