ارائه مدل و رتبه بندی عوامل موثر بر مرزشکنی دانش در سازمان ها با استفاده از تکنیک TOPSIS

مرزشکنی دانش به عنوان یکی از موضوعات مهم و چالش برانگیز علم مدیریت دانش در هزاره جدید است. هدف این تحقیق شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر مرزشکنی دانش در نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران با استفاده از تکنیک TOPSIS و ارائه الگوی مربوط می باشد. این پژوهش از بعد هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده ها پیمایشی است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بر مبنای عوامل مدل بوکویتز و ویلیامز بوده، روایی پرسشنامه توسط اساتید مجرب تایید و برای تعیین پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده که مقدار آن ۸۳/۰ برآورد شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی به کمک نرم افزارSPSS استفاده شده است.جامعه مورد مطالعه کلیه اساتید ممیزی شده گروه های علمی معاونت تربیت و آموزش ناجا می باشندکه با استفاده از فرمول کوکران ، تعداد نمونه ۲۶۰ نفر برآورد و بر اساس نمونه گیری طبقه ای پرسشنامه بین آنان توزیع گردید. یافته های تحقیق نشان داد که تمام عوامل مدل فوق (یافتن، بکارگیری، یادگیری، تسهیم، ارزیابی، ایجاد/ نگهداری و حذف دانش) بر مرزشکنی دانش در نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران موثر است. همچنین در رتبه بندی این عوامل با استفاده از تکنیک TOPSIS مشخص شد که عامل "تسهیم دانش" بیشترین و عامل "حذف دانش" کمترین تاثیر را در مرزشکنی دانش داشته،که پیشنهاد می گردد با تشکیل تیم مهندسی روش و تدوین سیستم جامع مدیریت دانش نسبت به تهیه ، طراحی و اجرای سند نهضت مرزشکنی دانش مبتنی بر مدل های مدیریت دانش خصوصا مدل بوکویتز و ویلیام در آن سازمان اقدام شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، مرزشکنی دانش ، مدل های مدیریت دانش ، مدل بوکویتز و ویلیام ، تکنیک TOPSIS