مقایسه اثر شدت تمرینات ویبریشن کل بدن و هوازی با دو شدت مختلف بر قدرت عضلانی و تعادل مردان سالمند: یک کارآزمایی بالینی تصادفی، یک سوکور
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 352
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JAHSSP-8-1_001
تاریخ نمایه سازی: 23 آبان 1400
چکیده مقاله:
هدف: سالمندی فرآیندی است که با گذشت زمان اتفاق می افتد و منجر به تغییرات منفی ساختاری و عملکردی در بدن، سیستم ها، بخش ها و بافتهای مختلف بدن می شود. تمرینات ویبریشن کل بدن (WBV) به عنوان یک جایگزین کارآمد برای بهبود عملکرد جسمانی در سالمندان به نظر میرسد. هدف از انجام این پژوهش مقایسه تاثیر یک دوره تمرینات ویبریشن کل بدن و هوازی با دو شدت بالا و پایین بر قدرت عضلانی و تعادلعضلات مردان سالمند بود. روش شناسی: ۳۶ مرد سالمند (با میانگین سنی ۱۶/۲±۸۳/۶۵ سال؛ قد ۹/۲±۲۶/۱۶۹ سانتیمتر؛ وزن ۶۲/۲±۰۴/۷۷ کیلوگرم؛ شاخص توده بدن ۶۹/۰±۸۶/۲۶کیلوگرم بر مترمربع) به روش نمونه گیری هدفمند و در دسترس انتخاب و بر اساس مقادیر وزن آزمونیها همسان سازی شدند و به طور تصادفی به سه گروه: شدت زیاد (۱۲=N)، شدت کم (۱۲=N) و کنترل (۱۰=N) تقسیم شدند. تمرینات ویبریشن در دو گروه شدت بالا و پایین به ترتیب با فرکانس ۴۰ و ۲۵ هرتز و دامنه ۳ میلیمتر بود و به صورت متناوب (یک دقیقه WBV: ۳۵-۳۰ استراحت بین ستها) به مدت ۳۰ دقیقه، سه جلسه در هفته و به مدت هشت هفته با وضعیت های مشخص روی پلت فرم دستگاه اعمال شد. در تمرین طناب زنی شدت بر اساس مقیاس بورگ در سطح ۱۴و ۱۳ با ۳۵-۳۰ پرش در دقیقه برای هر دو گروه اعمال شد. آزمونهای قدرت ایزومتریک دست، بلند شدن و نشستن روی صندلی و آزمون بلند شدن و رفتن به ترتیب جهت ارزیابی شاخصهای قدرت عضلانی در اندام فوقانی و تحتانی و تعادل پویا در پیش آزمون و پایان هشت هفته انجام شد. از روش آماری آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. سطح معناداری (۰۵/۰= α) در نظر گرفته شد.یافتهها: شاخصهای قدرت عضلانی در اندام فوقانی و تحتانی و تعادل پویا در گروههای تمرینی با شدت بالا و پایین در مقایسه با گروه کنترل بهبود معناداری نشان داد (۰۵/۰p <)؛ اما بین دو گروه تمرینی در هیچ کدام از شاخص های موردنظر تفاوت معناداری مشاهده نشد (۰۵/۰p>).نتیجه گیری: به نظر می رسد هر دو شدت برنامه ترکیبی ویبریشن و هوازی سبب بهبود شاخصهای قدرت عضلانی در اندام فوقانی و تحتانی و تعادل پویای مردان سالمند شده است. با توجه به میانگین و شاخص های بهبودیافته (اما غیر معنادار) این تحقیق در گروه با شدت بالا، انتخاب شدت بالا (فرکانس ۴۰ هرتز) نسبت به شدت پایین (فرکانس ۲۵ هرتز) اثرات مفید بیشتری به همراه خواهد داشت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدی پویافر
دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
رویا عسکری
استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
علی مالکی
استادیار گروه مهندسی پزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :