نشانهشناسی عناصر عرفانی- اسطورهای در منطقالطیر
محل انتشار: فصلنامه عرفان اسلامی، دوره: 17، شماره: 65
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 190
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IAUZ-17-65_016
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1400
چکیده مقاله:
نشانهشناسی به بررسی نشانههایی میپردازد که در زبان و همچنین آثار ادبی به کار گرفته شدهاند. ماده اصلی ادبیات، زبان است و زبان ساختاری یکپارچه از نشانههاست. شاعر یا نویسنده به حکم اینکه از زبان برای بیان اندیشه خود کمک میگیرد، با نشانههای زبانی سر و کار دارد. مقاله حاضر با شیوه تحلیلی- توصیفی سعی دارد نشانهشناسی عناصر عرفانی و اسطورهای را در منظومه عرفانی منطقالطیر بررسی کند. بررسی حاضر به این نتیجه دست یافته است که عطار در منظومه خود، از پرندگان به عنوان نشانهها و عناصری عرفانی و اسطورهای برای بیان مفاهیم سلوک عرفان استفاده کردهاست. مهمترین این نشانهها سیمرغ است که به عنوان پرندهای اساطیری، در منظومه منطقالطیر به عنوان عنصری نمادین و نشانهای اسطورهای در مفهوم حقیقت وجودی به کار رفته که هر سالک پس از طی مراحل سلوک عرفانی به آن دست مییابد. همچنین دیگر پرندگان نشانههایی برای طیف راهبران راه عرفان هستند که در متن مقاله حاضر به تفصیل درباره آنها بحث شدهاست.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
معصومه روحانی فرد
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نکا، دانشگاه آزاد اسلامی، نکا، ایران. rohanifard۴۱۹۵@gmail.com
حمید عالی کردکلایی
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.