بررسی نقش فضاهای باز و شبکه ارتباطی در کاهش آسیب زمین لرزه- مورد مطالعه منطقه باغمیشه ی تبریز

منطقه باغمیشه شهر تبریز بسیار پرتراکم و البته زلزله خیز است. طراحی شبکه ارتباطی و فضای باز و سبز در چنین مناطقی باید با رعایت ملاحظات خاصی برای کاهش آسیب زلزله همراه باشد. مطالعه در این منطقه، به روش دلفی، نشان می دهد که فضاهای باز و شبکه ارتباطی منطقه باغمیشه صرف نظر از مشکل کیفی از نظر کمی نیز وضعیتی نامناسب دارد. اغلب ضوابط و معیارهای شهرسازی مناطق پرخطر رعایت نشده و بنابراین فضاهای باز و شبکه ی ارتباطی در صورت بروز زلزله و حتی آتش سوزی عملا نمی تواند نقش چندان موثری در کاهش آسیب پذیری ایفا کند. برای کمک به پایداری و کاهش تلفات ناشی از زلزله در منطقه، باید چنین نکاتی را در نظر آورد: فاصله گیری کاربری های حساس از خط گسل، پهنه بندی و تعیین حریم کاربری های ویژه، کاهش تراکم جمعیتی و ساختمانی، رعایت مقررات مربوط به هر یک از کاربری ها، توسعه کمی و کیفی شبکه های ارتباطی، بازنگری در توزیع فضاهای سبز و باز به ویژه ترکیب و تلفیق بهینه فضاهای باز.

کلیدواژه ها:

زلزله ، مقابله با خطر ، حفاظت غیرعامل ، شبکه های ارتباطی ، فضاهای سبز و باز ، باغمیشه تبریز