اثر اسید سالیسیلیک بر شاخص های جوانه زنی و تغییرات بیوشیمیایی بذر ریحان (Ocimum basilicu) تحت شرایط تنش شوری

تکنیک پیش تیمار بذر به عنوان عامل بهبود دهنده جوانه زنی و استقرار تحت تنش های محیطی معرفی شده است. یکی از تاثیرات شوری در خاک، کاهش در رشد و نمو گیاهچه های سبز شده و تغییر در مراحل نموی گیاه در مزرعه می باشد. به منظور بررسی اثر پیش تیمار بذر با اسید سالیسیلیک بر شاخص های جوانه زنی و فعالیت آنزیم های کاتالاز و آسکوربات پرواکسیداز و تغییرات میزان پروتئین بذر ریحان سبز تحت شرایط تنش شوری این آزمایش انجام شد. تیمارها شامل پنج سطح تنش شوری (۰، ۲/۰-، ۴/۰-، ۶/۰-، ۸/۰- و ۱- مگاپاسکال) و چهار سطح پرایم (غلطت های ۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ پی پی ام اسید سالیسیلیک) با سه تکرار بودند. نتایج نشان داد که تنش شوری سبب کاهش در شاخص های جوانه زنی و تیمارهای پرایمینگ سبب افزایش شاخص های جوانه زنی شدند. تنش شوری سبب افزایش فعالیت آنزیم کاتالاز و آسکوربات پرواکسیداز شده و میزان پروتئین را کاهش داد. استفاده از تیمار پرایمینگ سبب افزایش در پروتئین و فعالیت آنزیم های کاتالاز و آسکوربات پرواکسیداز شد. بهترین تیمار بذر، اسید سالیسیلیک با غلطت ۱۰۰ پی پی ام بود. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که پیش تیمار بذرهای ریحان با اسید سالیسیلیک باعث بهبود مولفه های جوانه زنی ریحان سبز در شرایط تنش شوری شد و تحمل گیاه ریحان سبز را در مقابل تنش شوری با افزایش در پروتئین و فعالیت آنزیم کاتالاز و آسکوربات پرواکسیداز در مرحله جوانه زنی افزایش داد.

کلیدواژه ها:

آنزیم های آنتی اکسیدانت ، پروتئین ، پیش تیمار بذر ، تنش شوری ، ریحان سبز