بررسی عوامل موثر برتجزیه علف کش های تاریخ منقضی موجود در انبارهای شرکت خدمات حمایتی کشاورزی
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 452
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ESTJ-18-5_043
تاریخ نمایه سازی: 19 مهر 1400
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: آفت کش های تاریخ منقضی در سراسر جهان بهعنوان یک چالش زیست محیطی مطرح می باشند. از این رو برای جلوگیری از آسیب های زیست محیطی ناشی از این سموم نیازمند شناخت کافی از عوامل موثر بر تجزیه آنها به منظور برنامه ریزی دقیق و مطمئن هستیم. هزینه بازسازی و یا معدوم سازی آفت کش های تاریخ منقضی در مواردی از تولید اولیه آفت کش ها نیز بیشتر است. روش بررسی: این تحقیق به منظور بررسی امکان بهکارگیری سموم تاریخ منقضی موجود در انبارهای شرکت خدمات حمایتی کشاورزی انجام شده است. به این منظور آزمایش های کنترل کیفی نمونه ها براساس دستورالعمل های فائو، CIPAC و شرکت های سازنده آفت کش ها انجام شد. یافته ها: نتایج حاصل براساس گروه های مختلف آفت کش، حالت فیزیکی فرمولاسیون علف کش ها، شرکت های تولید کننده، تاریخ تولید علف کش ها و موقعیت اقلیمی انبارهای نگهداری آنها دسته بندی گردید. تجزیه و تحلیل آماری توسط آزمون Chi-Square جهت تعیین اختلاف بین متغیرهای مورد مطالعه و آزمون ریسک (Risk) جهت نشان دادن ریسک نسبی تجزیه شدن با کمک نرم افزار SPSS-۱۸ انجام شد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد همبستگی معنا داری بین مدت زمان پس از تولید علف کش ها و درصد تجزیه شدن آنها وجود دارد. درصد تجزیه در حشره/کنه کش های تاریخ منقضی بیشتر از علف کش ها و درصد تجزیه علف کش های تاریخ منقضی بیشتر از قارچ کش ها بود. درصد تجزیه علف کش هایی که در داخل کشور فرموله شده بودند معادل ۵۲ درصد و علف کش های هندی/ چینی معادل ۶۷ درصد بود. نتایج نشان داد که علف کش های مایع معادل ۵۵ درصد و علف کش های جامد معادل ۲۶ درصد تجزیه شده بودند. همچنین بین چهار منطقه آب و هوایی محل های نگهداری علف کش ها به لحاظ تجزیه شدن و ماندگاری رابطه آماری معنی داری وجود نداشت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
الهام شاهین فر
دانشجوکارشناسی ارشد دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
احمد حیدری
مسوول مکاتبات): دانشیار موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
محمدرضا دماوندیان
دانشیار، بخش گیاه پزشکی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
بابک حیدری علیزاده
استادیار موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :