بررسی عوامل انگیزشی و رضایت شغلی پرستاران در ارتباط با آموزش به بیمار در تعدادی از بیمارستانهای تبریز
محل انتشار: فصلنامه زن و مطالعات خانواده، دوره: 9، شماره: 32
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 304
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JWSF-9-32_008
تاریخ نمایه سازی: 12 مهر 1400
چکیده مقاله:
کمبود انگیزش یکی از علل افت بازده سازمان هاست. متاسفانه با وجود فراوانی نظریه های علمی در زمینه ایجاد انگیزش هنوز هم کم کاری، بی علاقگی و عدم رضایت کاری در بین پرستاران دیده می شود. از آنجائیکه پرستاران با جان بیماران سروکار دارند، فقدان انگیزه کاری آنها آثار بسیار ناگواری روی بهداشت و سلامت افراد و به تبع آن جامعه دارد. همچنین انگیزه برای آموزش یک عامل اولیه برای تعیین موفقیت در هر فرآیند آموزشی است. آموزش توسط پرستار بعضی اوقات بدلیل ماهیت فیزیکی و مبتنی بر وظیفه محوری پرستاری به یک وضعیت کم اهمیت مبدل می شود. این پژوهش یک مطالعه توصیفی، مقطعی است. ۳۵۲ نفر از پرستاران شهر تبریز افراد نمونه را تشکیل می دادند. روش گردآوری داده ها پرسشنامه بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، فراوانی) و استنباطی (آنالیز واریانس و رگرسیون چندمتغیری) استفاده شد. اطلاعات بدست آمده با استفاده از نرم افزار کامپیوتری SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. بیشترین فراوانی پاسخ شرکت کنندگان در مورد عوامل بهداشتی (خارجی) موثر در ایجاد انگیزش شغلی جهت آموزش به بیمار به ترتیب ۹۴% حقوق و دستمزد، ۸۶% امنیت شغلی، ۸۲% شرایط محیط کار، ۸۰% نحوه ارتباط با دیگران، ۷۴% نحوه سرپرستی و نظارت شغلی و ۷۰% خط و مشی حاکم بر محیط کار اعلام نموده بودند. نظرات آنها در خصوص اهمیت عوامل انگیزش (درونی) نشان داد که ۸۰% ماهیت کار، ۷۷% شناخت و قدردانی از افراد، ۷۴% ماهیت مسئولیت شغلی، ۶۸% پیشرفت و توسعه شغلی و ۵۹% پیشرفت و موفقیت شغلی را در ایجاد انگیزش شغلی بسیار مهم ذکر کرده بودند. در مجموع ۸۱% عوامل بیرونی و ۷۲% عوامل درونی را در ایجاد انگیزش بسیار مهم ابراز نموده بودند. در رابطه با تاثیر رضایت شغلی در آموزش به بیمار نتایج پژوهش نشان داد که ۳/۷۸% از افراد پژوهش از شغل خود ناراضی بودند. اکثریت ۹/۶۶% پرستاران از بعد مربوط به ویژگیهای شغلی، ۸/۹۴% از بعد مربوط به شیوه های کار سازمانی، ۵۱% از بعد مربوط به قدرت و کنترل، ۷/۶۹% از بعد مربوط به موقعیت کار و ۳/۴۹% از تطابق نداشتن تعرفه های تعیین شده با سطح تورم جامعه و ۹/۳۷% به دلیل نداشتن حمایت کافی از طرف مسئولین ناراضی بودند. هویت حرفه ای، محور انگیزش شغلی پرستاران است. یعنی پرستاران با کسب هویت حرفه ای مثبت در پرتو بدست آوردن احترام و ارزش، ساختار سازمانی مناسب، درآمد و مزایا و تسهیلات شغلی کافی و جایگاه اجتماعی درخور و شایسته می توانند به انگیزش شغلی بالا نائل گردند که در نتیجه آن سبب بهبود کارائی پرستاران و افزایش کیفیت مراقبت از مددجویان و در نهایت می تواند به افزایش سطح سلامت افراد و جامعه منجر گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
دیانا هکاری
عضو هیئت علمی گروه پرستاری دانشکده علوم پزشکی،واحدتبریز، دانشگاه آزاد اسلامی،تبریز،ایران
رحمت محمدزاده
دانشیار دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه تبریز
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :