بررسی روابط اتحادیه اروپا و جمهوری اسلامی ایران در دوره پسابرجام

اتحادیه اروپا به عنوان یک بازیگر تاثیرگذار در مناسبات جهانی و منطقه ای بویژه بعد از جنگ سرد محسوب می گردد. روابط این اتحادیه با جمهوری اسلامی ایران با فراز و نشیب های زیادی روبرو بوده و چگونگی این رابطه تحت تاثیر مسائل مهمی از جمله جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، صدور فتوای قتل سلمان رشدی، حکم دادگاه میکونوس و پرونده هسته ای قرار گرفته است. اتحادیه اروپا در حل فصل پرونده هسته ای ایران بویژه بعد از روی کار آمدن دولت روحانی در انتخابات سال ۱۳۹۲ نقش مهمی بازی کرده و پس از به ثمر رسیدن مذاکرات هسته ای و انعقاد قرارداد برجام، سعی در ترمیم و بهبود روابط با ایران نمود و حتی بعد از خروج یکجانبه امریکا از برجام ، ضمن محکوم کردن اقدام امریکا، تمام تلاش آنها برای حفظ ایران در برجام و رفع مشکلات تجاری و بازرگانی ایران با طراحی مکانیسم ویژه مالی برای بلا اثر کردن تحریمهای یکجانبه امریکا بوده است. سئوال تحقیق حاضر این است که در روابط اتحادیه اروپا و جمهوری اسلامی ایران در دوره پس از برجام چه تغییراتی بوجود آمده است و عوامل موثر در تغییر این روابط در دوره جدید کدامند؟ مقاله به شیوه توصیفی – تحلیلی این فرضیه را بررسی می نماید که اهمیت ژئوپلیتیکی و موقعیت منطقه ای ایران، منابع انرژی، ضرورت حل و فصل بحرانهای موجود منطقه ای و رقابت های ژئوپلیتیکی نظام بین الملل از جمله عوامل تعیین کننده در جهت بهبود و توسعه روابط طرفین در دوره جدید تلقی می گردد.

کلیدواژه ها:

اتحادیه اروپا ، ژئوپلیتیک ، پسابرجام ، انرژی هسته ای ، توازن قدرت