حکمت نور در معماری ایرانی

نور نماد عقل الهی و منشا تمام پاکی ها و نیکی هاست و خارج شدن انسان از تاریکی جهل و تابیده شدن نور معرفت در وجودش همواره یکی هدف نهایی میباشد و نور اولین شرط برای هر نوع ادراک بینایی است؟ در این تحقیق هدف آن است که نور در قرآن و تاثیری که نگاه قرآنی بر معماری ایرانی داشته است مورد بررسی قرار گیرد. هیچ نماد و مظهری مانند نور به وحدت الهی نزدیک نیست. شیوه تحقیق به صورت توصیفی و روش جمع آوری اطلاعات کتابخانه ای میباشد و از روش تحلیل محتوای متن در برداشت از آیات قرآن استفاده شده است؟ نتایج پژوهش بیانگر آن است که تقابل نور و تاریکی و حضور نور و سایه (تاریکی) در معماری و هدایتگری از تاریکی به روشنایی از مفاهیم و معانی ارزشمندی است که در معماری ایرانی نمود یافته است و در تعالیم قرآنی نیز بارهاوبارها به آنها اشاره شده است و در ایجاد فضایی معنوی نقش درخور توجهی را ایفا نموده اند؟ بدین جهت است که هنرمندان اسلامی میکوشند تا در آنچه میآفرینند از این عامل به منتها حد ممکن بهره گیری کنند. معماری اسلامی، به ویژه در ایران تاکید خاصی بر نور دارد. در داخل یک مسجد انگار نور درون صور مادی تبلوریافته است چنانکه همواره آیه شریفه نور در قرآن به انسان مومن یادآور میشود: »الله نور السموات و الارض«

کلیدواژه ها:

حکمت ، قرآن ، معماری ، معماری ایرانی ، نور ، هنر اسلامی