فرسودگی شغلی در دوران کرونا

از مهمترین و ارزشمندترین عوامل، در فرایند تولیدکالا و ارائه خدمات در همه حوزه ها، نیروی انسانی است. نیروی انسانی در یک سازمان، شامل تمام کارکنان شاغل در آن سازمان اعم از مدیران، کارشناسان، کارمندان، کارگران در سطوح مختلف شغلی می باشد . فرسودگی شغلی مبحثی است،که در آن دیدگاه های روانشناسی اجتماعی، جامعه شناختی، اقتصادی، علوم سیاسی و تربیتی هر یک به سهم خود در آن سهیم است. فرسودگی شغلی به خصوص در زمان بحران های جهانی نظیر، مانند درگیری های اجتماعی از جمله؛ جنگ، آشوبهای اجتماعی، همه گیری بیماریها از جمله؛ همه گیری ویروس کووید۱۹ در یک سال و نیم اخیر، اهمیت ویژه ای دارد. با همه گیری ویروس در سطح جهان و ضرورت فاصله گذاری اجتماعی و رعایت پروتکل های بهداشتی، محدودیت های حضور اجتماعی، کارکنان در ادارات و سازمان ها و الزام حضور در خدمت به صورت مستمر در برخی از مشاغل خدماتی به ویژه مشاغل درمانی و استمرار انجام خدمت تحت شرایط رعایت شدید ترین پروتکل های بهداشتی، ضرورت و اهمیت هر چه بیشتر مبحث فرسودگی شغلی را بر همگان آشکار می سازد. عدم توجه به فرسودگی شغلی در دوران کرونا باعث فرسایش و تحلیل قوای ارزشمندترین سرمایه هر سازمان،اداره و یا بخش خدماتی یعنی نیروی انسانی می شود.در این مقاله اثر گذاری و ارتباط ویروس کووید ۱۹ در افزایش فرسودگی شغلی بررسی گردیده است.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، کووید۱۹ ، همه گیری ویروسی