اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم هیجان در زوجین دارای تعارضات زناشویی

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم هیجان در زوجین دارای تعارضات زناشویی بوده است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و طرح مورد استفاده از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل زوجین دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر آمل بود؛ سپس از این جامعه با روش نمونه گیری در دسترس به تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵نفر و کنترل ۱۵نفر قرار داده شدند؛ پرسشنامه به کار برده شده برای جمع آوری داده ها، مقیاس تنظیم هیجان گراس و جان بود. گروه آزمایش ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش گروهی طرحواره درمانی قرار گرفتند، در صورتی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. یافته ها نشان داد نمرات تنظیم هیجان در پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه آزمایش افزایش پیدا کرده است. بنابراین طرحواره درمانی بر تنظیم هیجان در زوجین دارای تعارضات زناشویی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، تنظیم هیجان ، زوجین دارای تعارضات زناشویی.