تعیین نقش توانایی حل مسئله اجتماعی در پیش بینی گرایش رفتاری معتادان به مصرف مواد

این پژوهش با هدف تعیین نقش توانایی حل مسئله اجتماعی در پیش بینی گرایش رفتاری معتادان به مصرف مواد انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه معتادین کمپ های ترک اعتیاد شهر اردبیل در نیمه دوم سال ۱۳۹۸ تشکیل دادند. نمونه آماری پژوهش شامل ۱۰۰ نفر از جامعه مذکور بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از مقیاس مهارتهای حل مساله اجتماعی و مقیاس آمادگی به اعتیاد استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه توسط نرم افزار SPSS صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین جهت گیری مثبت و حل مساله منطقی با گرایش رفتاری معتادان به مصرف مواد رابطه منفی معنادار و بین جهت گیری منفی، سبک اجتنابی و سبک تکانشی-بی احتیاطی با گرایش رفتاری معتادان به مصرف مواد رابطه مثبت معنادار وجود دارد .(p< ۰/۰۱) همچنین نتایج آزمون تحلیل رگرسیون نشان داد که و ۳۴ درصد از گرایش رفتاری معتادان به مصرف مواد توسط مولفه های حل مساله اجتماعی تبیین میشود. براساس نتایج قابل بیان است که توانایی مناسب حل مسئله اجتماعی می تواند زمینه ساز کاهش گرایش رفتاری معتادان به مصرف مواد باشد.

کلیدواژه ها:

حل مسئله اجتماعی ، گرایش رفتاری ، مصرف مواد