ماهیت حقوقی ضمانت نامه بانکی بین المللی و مقایسه آن با نهادهای سنتی

ضمانت نامه بانکی و ضمان عقدی از این جهت که هر دو مضمون له(ذینفع) را در مقابل عدم اجرای قرارداد پایه از سوی مضمون عنه(ضمانت خواه) حمایت می­کنند، دارای خصوصیتی مشترک هستند. تفاوت مهم این دو آن است که تعهد پرداخت بانک ضامن ( در ضمانت نامه بانکی ) مستقل از تعهد ضمانت خواه (یا متعهد اصلی) است در حالی­که تعهد ضامن در ضمان عقدی تابع تعهد متعهد اصلی می­باشد. بر اساس اصل تبعی بودن تعهد ناشی از ضمان عقدی، ضامن حق دارد به ایراداتی که مضمون عنه در مقابل مضمون له از آن برخوردار است، استناد نماید. در حالی­که به موجب اصل استقلال ضمانت نامه بانکی، بانک ضامن نمی تواند به ایرادات ناشی از قرارداد پایه استناد کند. بنا بر این ضمانت نامه بانکی متفاوت از ضمان عقدی است و باید آن را قراردادی غیر معین به حساب آورد که طرفین آن بانک و ذینفع هستند. ضمانت خواه, طرف قرارداد ضمانت نامه نیست هر چند که ضمانت نامه محصول توافق وی و ذینفع در قرارداد پایه می باشد.در حقوق ایران این قرارداد را می­توان از نوع قراردادهای خصوصی موضوع ماده ۱۰ قانون مدنی به حساب آورد.

کلیدواژه ها:

ضمانت نامه بانکی ، ضمان عقدی ، قرارداد پایه ، ماهیت حقوقی ، قرارداد غیر معین