بررسی تاثیر برنامههای توانمندسازی در مناطق حاشیهنشین در افزایش مشارکت اجتماعی (مطالعه موردی : شهرستان پاکدشت)

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامههای توانمندسازی در مناطق حاشیهنشین در افزایش مشارکت اجتماعی انجامشده است. این پژوهش از نوع توصیفی ـ تحلیلی و از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا پیمایشی میباشد. جامعه آماری تحقیق کلیه ساکنان شهرستان پاکدشت ( محله استاد شهریار) بودند که جمعیت مناطق حاشیهنشین آن در حدود سی هزار نفر تخمین زده میشود که به این ترتیب حجم نمونه با استفاده از جدول کوکران عدد ۳۷۹ به دست آمده است. ابزار مورد استفاده جهت جمع-آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است که روایی و پایایی آنها مورد تائید قرار گرفت. پس از توزیع و جمعآوری پرسشنامهها با استفاده از آزمون رگرسیون و نرمافزار SPSS دادهها تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین توانمندسازی و مشارکت اجتماعی رابطه مثبت وجود دارد. توانمند کردن مناطق حاشیهنشین و دادن برخی امتیازات میتواند تاثیرات بسیار موثری بر افراد ساکن در این محلهها با خود به همراه داشته باشد. و موجب بالا رفتن مشارکت اجتماعی آنها شود. بهطورکلی میتوان گفت توانمندسازی اجتماعمحور و مشارکت شهروندان در مدیریت شهری و محلهای در یک ارتباط دوسویه با یکدیگر قرار دارند.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، مشارکت اجتماعی ، مناطق حاشیهنشین ، شهرستان پاک دشت ، مدیریت شهری