میراث ادبی عبدالمجید تبریزی (سراینده پارسی گوی آذربایجان در سده ۸ق)

عبدالمجید تبریزی، سراینده کمترشناخته شده سده ۸ق. است. متاسفانه اطلاعات چندانی از وی در دست نیست. همینقدر دانسته است که در حدود ۶۹۹ق. در تبریز زاده شده و احتمالا در فاصله سالهای ۷۵۷ تا ۷۶۸ق. درگذشته است. آنچه از اشعارش برمی آید، این است که به زراعت مشغول بوده و در ۵۵ سالگی به سفر حج مشرف شده و در بازگشت از زیارت خانه خدا، به شیراز رفته و مدتی در آنجا گذرانده است. در قالبهای مختلف شعری؛ همچون قصیده، غزل، ترکیب بند، قطعه، مثنوی و رباعی، طبع آزمایی کرده و مفاهیم و موضوعات متعددی، ازجمله حمد خدا، نعت پیامبر اکرم (ص)، مدح دولتمردان، عشق، عرفان، پند و اندرز و حکمت، درونمایه اشعار او را تشکیل میدهند. در قصیده سرایی، پیرو شاعرانی همچون عنصری، انوری، ظهیر فاریابی، و در غزلسرایی، متتبع غزلهای سعدی است. شاعران معاصر او مانند حافظ نیز، از سرودههای وی تاثیر پذیرفته اند .