یک رویکرد ترکیبی از سیستم استنتاج فازی و آنالیز بالقوه خرابی ها برای ارزیابی و تشخیص ریسک های بالقوه ایمنی و بهداشت (کاربرد موردی شرکت IKACO)

شناسایی خطرات و ارزیابی ریسک های ایمنی و بهداشتی در واقع محوریت سیستم های مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه ایاست. بند ۴/۳/۱ از استاندارد ۱۸۰۰۱ OHSAS نیز با عنوان طرحریزی برای شناسایی خطر و ارزیابی و کنترل ریسک به اینمهم می پردازد. روش های زیادی برای ارزیابی ریسک وجود دارد اما یک روش سودمند ارزیابی ریسک علاوه بر ساده بودن بایدمتناسب با ماهیت فعالیت ها، فرآیندها، فرهنگ و سایر ویژگی های سازمان مورد نظر باشد. از جمله روش های سنتی ارزیابیریسک موجود، روش تجزیه و تحلیل حالات بالقوه شکشت و آثار آن (FMEA) می باشد. با توجه ماهیت غیر دقیق و فازیحالت های بالقوه خرابی و شکست، معمولا برای تعیین شاخص های سه گانه موثر در شاخص RPN از نظرات افراد خیرهاستفاده می گردد، به نظر می رسد با ترکیب سیستم های استنتاج فازی و تکنیک FMEA بتوان ارزیابی های دقیق تری ازریسک های بالقوه ایمنی و بهداشت انجام داد. در همین راستا در این تحقیق یک رویکرد ترکیبی از سیستم استنتاج فازی وآنالیز بالقوه خرابی ها (FMEA) برای ارزیابی و تشخیص ریسک های بالقوه ایمنی و بهداشت ارایه شده است. در همین راستابه منظور بررسی صحت و اعتبار مدل ارایه شده، مدل ارایه شده جهت ارزیابی ریسک های بالقوه ایمنی و بهداشت در شرکتریخته گری آلومینیوم ایرانخودرو بکار گرفته شده، نتایج حاصل نشان می دهد مدل ارایه شده دارای اعتبار و کارایی کافی می باشد.

کلیدواژه ها:

آنالیز حالت های بالقوه خرابی و شکست ، سیستم های استنتاج فازی ، روش ممدانی ، FMEA