تجلّی قرآن در دیوان محسن تأثیر تبریزی

یکی از محورهای پژوهش در ادب فارسی تحقیق، تأثیرپذیری شاعران از کلام الله مجید است. شعرا تحت تأثیرمکتب اسلام در لابلای اشعار خود آیات قرآنی را منعکس می سازند.تأثیر تبریزی از شعرای قرن یازدهم هجری است که به سبب آشنایی با قرآن و معارف دینی، نشانه های بسیاری ازآموزه های قرآنی در سروده های وی دیده می شود. در این مقاله به روش تحلیلی توصیفی تجّلی قرآن در دیوان وی بررسیمی شود و به علّت فراونی تأثیرپذیری وی از آیات قرآنی، فقط به شیوه های تأثیرپذیری به صورت اقتباس و تلمیح بسنده شده است.یافته های پژوهش بیانگر این است که تأثیر پذیری شاعر از مفاهیم قرآنی در سراسر دیوان وی به چشم می خورد امّادر اشعاری که در بارۀ ستایش خداوند و رسول اکرم (ص) و سایر پیامبران الهی بهره گیری از آمزه های قرآنی نمود بیشتریدارد. بخشی از اشارات وی؛ دربارۀ پیامبران و معجزات ایشان است و قسم دیگر دربارۀ صفات الهی چون، اراده، قدرت و رزّاقیخداوند است و سفارش هایی خطاب به انسان دربارۀ آفرینش وی از خاک و ترک غرور و عصیان و توبه و بازگشت به درگاهالهی و ناامیدی از رحمت وی که در آیات قرآنی بیان شده است.

کلیدواژه ها:

تأثیر تبریزی ، قرآن ، نام پیامبران ، اقتباس ، تلمیح