بررسی رابطه سبک زندگی و گرایش به طلاق توافقی در بین شهروندان شهر رشت

اگر تغییر در سبک زندگی را راهی برای باز اندیشی در ارزش‌ها و نگرش‌های افراد بدانیم، می‌توانیم تفاوتهای افراد در زمینه نگرش نسبت به طلاق توافقی را که نوعی باز تعریف در طلاق سنتی است بهتر درک کنیم. هدف این پژوهش بررسی رابطه سبک زندگی و نگرش به طلاق توافقی در بین شهروندان شهر رشت است. روش تحقیق پیمایشی بوده که در فرایند آن ۴۰۰ نفر از شهروندان ۱۸ ساله و بالاتر در شهر رشت با استفاده از نمونه­‌گیری تصادفی طبقه­‌ای مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع­‌آوری اطلاعات پرسشنامه محقق‌­ساخته بوده که اعتبار آن از طریق اعتبار سازه‌ای و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌های تحقیق  نشان دادند که بین ابعاد سبک زندگی (مصرف فرهنگی، مدیریت بدن و مصرف رسانه‌ای) با گرایش به طلاق توافقی همبستگی معنی‌داری وجود دارد؛ یعنی هر چه مصرف فرهنگی بالاتر، اِعمال مدیریت بدن و مصرف رسانه‌­ای بیشتر باشد افراد گرایش بیشتری به طلاق توافقی دارند. با کنترل متغیرهای زمینه­‌ای از قبیل سن، جنس و تأهل، شدت این رابطه تعدیل می­شود، به نحوی که بین متأهلین و افراد ۴۴ ساله و بالاتر شدت رابطه بین متغیرهای سبک زندگی و گرایش به طلاق توافقی بالاتر است.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی ، طلاق توافقی ، گرایش ، بازاندیشی ، رشت