پژوهشی در سیاق سورۀ مائده از طریق نظم فراخطی (با تأکید بر آیات اکمال دین، ولایت و تبلیغ)

نظریۀ پیوستگی متنی و کارکرد واژه‌ها در متن، از رویکردهای مهم زبان‌شناختی است. در این جستار، علاوه بر روش انسجام خطی آیات، برآنیم با نگاهی نو به سورۀ مائده و به‌ویژه سه آیۀ اکمال دین، ولایت و تبلیغ، هدف هدایتی سوره و ارتباط سیاقی را با توجه به نظم فراخطی و شبکه‌ای اثبات کنیم. عوامل اثبات‌کننده در انسجام متنی در سوره عبارت‌اند از: کشف و اثبات ارتباط معنایی و ساختاری میان واژگان پرکاربرد، کشف عناصر انسجام متن که قادر می‌سازد هر قطعه‌ای از گفتار یا نوشتار به عنوان یک متن واحد ایفای نقش کند. این عناصر عبارت‌اند از: استطراد، حسن مطلب و تکرار واژگان کلیدی سوره. در نتیجه، با توسل به عوامل انسجام‌بخش متنی، ارتباط سیاقی در بخش‌های آیۀ اکمال دین و نیز در کل سورۀ مائده اثبات می‌گردد و نظریۀ عدم ارتباط سیاقی رد می‌شود. در این جستار از روش تحلیلی بهره گرفته شده است.

کلیدواژه ها:

انسجام متن ، نظم فراخطی ، سیاق سورۀ مائده ، آیۀ اکمال دین