ساختار مذهبی در ایران عصر صفوی با تأکید بر هویت ملی

تشکیل دولت صفوی در اوایل قرن دهم هجری، از حوادث مهم تاریخ ایران است. با ظهور این دولت، ایران بعد از قرن ها هویت ملی و سیاسی خود را بازیافت و این هویت که برمحور مذهبی واحد تکوین یافت، مسائل چندی را در پی داشت. در سده نهم هجری، جنب ش صوفیان به صورت قدرت سیاسی نیرومندی در ایران ظهور و حکومت جدیدی به نام پادشاهی صفویه تأسیس کرد. در ای ن مقطع، صوفیان با سیاسی ساخت ن مذهب تشیع، از آن به عنوان دال برتر وحدت ملی گرایی بهره بردند. تلاقی مذهب و ملیت در گفتمان صفوی باعث شد تا بعد از حدود نهصد سال پس از ساسانیان وحدت دینی مبنای وحدت سیاسی قرار گیرد و هویت ملی در ایران سربرآورد. در این شرایط، گفتمان تشیع صفوی به صورت عاملی برای تقویت هویت و وحدت ملی شکل گرفت

کلیدواژه ها:

هویت ملی ، وحدت ملی ، دین ، مشروعیت ، تشیع صفوی