بررسی پایداری سازه های مکانیکی در حوضه های آبخیز

این تحقیق که در حوضه آبخیز گوش در بالادست سد کارده انجام گردیده در پی ارزیابی تاثیر پایداری عملیات مکانیکی آبخیزداری در حوضه مورد مطالعه بوده است. روش کار براساس بررسی گزارش مطالعات انجام شده و انجام بررسی های صحرایی و ثبت تغییرات ایجاد شده تحت تاثیر عملیات آبخیزداری بوده است. داده های مورد نیاز در خصوص عملکرد سازه ها، وضعیت پایداری یا تخریب سازه و علل تخریب ها به تفکیک نوع سازه برای تمامی سازه ها و به منظور تجزیه و تحلیل نتایج، جمع آوری گردید. با استفاده از روش توصیفی، ضمن تعیین میزان و دلایل تخریب سازه ها، میزان پایداری و عملکرد سازه ها مورد بررسی قرار گرفت. پایداری بندهای توریسنگی نسبت به بندهای خشکه چین بهتر است. در بندهای توریسنگی دلیل اصلی از دست دادن کامل کارایی، تخریب محل اتصال دیواره و ایجاد حفره در محل اتصال بوده است. آبشستگی پایین دست حوضچه در مرتبه بعد قرار دارد. در بندهای خشکه چین انتخاب نامناسب نوع سازه و کافی نبودن ظرفیت آبگذری سازه متناسب با سیلاب عبوری سبب تخریب کامل تعداد زیادی از بندهای خشکه چین شده است. تخریب های جزیی در بندهای خشکه چین، عمدتا به صورت جابجایی سنگها و ناشی از تردد دام یا تراکتور در اراضی دیم بوده است. با آگاهی از نحوه تاثیرگذاری و پایداری عملیات سازه ای، پیشنهادات لازم به منظور انتخاب و اجرای مناسب سازه ها در جهت دسترسی به اهداف مورد نظر ارایه گردیده است. واژه های کلیدی: پروژه های آبخیزداری، بهینه سازی عملیات آبخیزداری، سازه های مکانیکی، پایداری