تهیه هیبریدهای جدید مقاوم به ریزومانیا و ریزوکتونیا در چغندرقند

بسیاری از اراضی تحت کشت چغندر قند در ایران به بیماری های پوسیدگی ریزوکتونیایی ریشه و ریزومانیا آلوده بوده و گسترش، شدت بیماری و خسارت شدید حاصل، متخصصین امر را بر آن داشت تا برنامه ریزی مدونی جهت مواجهه با این بیماری ها ارایه نمایند. بر اساس مطالعات به عمل آمده مقابله با این بیماری ها بر پایه اصلاح رقم مقاوم از کارایی مناسب تری برخوردار است. در این پروژه برای تولید هیبریدهای دارای مقاومت دوگانه به بیماری های پوسیدگی ریشه و ریزومانیا، در سال 1391، 12 سینگل کراس حاصل از تلاقی اوتایپ های(O-Type) مقاوم به پوسیدگی ریزوکتونیایی ریشه و یک نر عقیم مقاوم به بیماری ریزومانیا (SB37) به عنوان پایه مادری با سه گرده افشان SHR02-P.4، SHR01-P12 و 89-31187 دارای مقاومت به بیماری ریزومانیا و یک گرده افشان مقاوم به ریزوکتونیا در سال 1391 در قطعات ایزوله تلاقی داده شدند. در سال 1392 هیبریدها در همدان و در شرایط آلودگی مصنوعی میکروپلات نسبت به بیماری پوسیدگی ریشه و در شیراز و مشهد در مزرعه آزمایشی آلوده به بیماری ریزومانیا ارزیابی مقاومت و عملکرد گردیدند. بر اساس نتایج بدست آمده چهار هیبرید دارای کمترین شاخص آلودگی به بیماری ریزوکتونیا را بوده که به عنوان مقاوم ترین هیبریدها شناخته شدند. پنچ هیبرید نیز در دو منطقه شیراز و مشهد دارای بهترین عملکرد قند بودند.واژه های کلیدی: پوسیدگی ریشه، چغندر قند، ریزوکتونیا، ریزومانیا، مقاومت، هیبرید.