بررسی پارامترهای زیستی، غیر زیستی و آلاینده های زیست محیطی در محدوده استقرار قفس های پرورش ماهی (قبل از ماهی دار کردن) در حوزه جنوبی دریای خزر (سواحل مازندران-کلارآباد)

این مطالعه در حوزه ایرانی دریای خزر و در سواحل مازندران در منطقه کلارآباد که محل استقرار قفس های شناور دریایی در نظر گرفته شد به اجرا درآمد. نمونه برداری بصورت فصلی و در سه ایستگاه شامل ایستگاه 1 (محل استقرار قفس)، ایستگاه 2 (در فاصله 500 متر غربی محل استقرار قفس) و ایستگاه 3 (در فاصله 50 متری شرقی محل استقرار قفس) انجام شد. نمونه برداری با استفاده از یک دستگاه قایق موتوری با قدرت 48 اسب بخار صورت پذیرفت. هدف از این گزارش شناسایی گونه های مختلف زیستی، فاکتورهای فیزیکوشیمیایی و آلاینده ها زیست محیطی در ایستگاه ها، لایه ها، ماهها و فصول مختلف در آب و رسوب بوده است. در کل، از گروه فیتوپلانکتون تعداد 37 گونه شناسایی شد که متعلق به شاخه های باسیلاریوفیتا (22 گونه)، پیروفیتا (8 گونه)، سیانوفیتا (4 گونه)، کلروفیتا (1 گونه) و اوگلنوفیتا (2 گونه) بود. شاخه کلروفیتا و باسیلاتوریا به ترتیب کمترین و بیشترین فراوانی گونه ها با 3% و 56% را به خود اختصاص دادند بطوری که گونه های Nitzchia acicularis، Skeletonema costattm و Thalassiunema nitzchoide دارای بیشترین حضور در فصول مختلف بودند. اختلاف معنی داری از نظر تراکم و زی توده در بین شاخه ها وجود داشت(05/0> p) اما اختلاف معنی داری از نظر تراکم و زیتوده در ایستگاههای مختلف وجود نداشت (05/0 p). در مطالعه حاضر، بررسی مقایسه میزان ازت آلی و معدنی کل، نشان داد که در فصل زمستان دارای بیشترین مقدار بود که می تواند همبستگی مثبت بین فیتوپلانکتون با مواد مغذی باشد. همچنین میزان تراکم و زی توده فیتوپلانکتون در لایه های مختلف آب نشان داد که بیشترین تراکم و زی توده در لایه 10 متر بود که می تواند به دلیل ورود مواد مغذی وکاهش کدورت مرتبط باشد. مطالعه حاضر بر روی مواد جامد محلول کل، نشان داد که از سطح به عمق میزان کدورت افزایش می یابد که این امر می تواند بر روی تراکم و زی توده و شکوفایی فیتوپلانکتون تاثیرگذار باشد. در مطالعه حاضر، میزان تراکم و زیتوده فیتوپلانکتون در فصل بهار کاهش را نشان می دهد اما در مقابل میزان تراکم و زی توده زیوپلانکتون دارای بیشترین مقدار بود که این امر می تواند به دلیل افزایش حضور شکارچیان بویژه زیوپلانکتون و چرای آنها از فیتوپلانکتون در این فصل مرتبط باشد . بررسی فرم های مختلف فسفر در لایه های مختلف آب نشان داد که میزان فسفر معدنی در دو فصل تابستان و زمستان و فسفر آلی در دو فصل بهار و پاییز دارای بیشترین مقدار را در لایه های سطحی آب داشتند که می تواند همبستگی مثبت بین شکوفایی جلبکی با میزان مواد مغذی آب در زمان پرورش ماهی در قفس های دریایی داشته باشد. در مطالعه حاضر، روابط بین تغییرات میزان ماده آلی بستر با موجودات ماکروبنتوزی در فصول مختلف نشان می دهد که برخی از گونه ها دارای همبستگی مثبت با بالا بودن ماده آلی بستر دارند که گونه های Streblopspio gynobranchiata و Hediste diversicolor از این گروه بوده اند. نتایج نشان داد که میزان غلظت برخی از فلزات سنگین در آب و رسوبات بستر کمتر از حد مجاز بوده است اما غلظت برخی از آنها در مقایسه با استاندارهای جهانی بیشتر بوده است که این امر می تواند به شرایط توپوگرافی و جغرافیایی منطقه، ورود آب رودخانه ها، تردد کشتی ها و سایر عوامل طبیعی و ژیوشیمیایی مرتبط باشد. کلمات کلیدی: گروههای پلانکتونی، بی مهرگان کفزی، آلاینده ها ، فیزیکوشیمیایی آب، ، قفس های دریایی، کلارآباد، دریای خزر