بررسی توسعه و کاشت مانگروها در مناطق مختلف خلیج فارس

جنگلهای مانگرو ایران در زمره نادرترین اراضی جنگلی مانگرو در دنیا محسوب می شوند زیرا بر خلاف استقرار معمول مانگروها که عمدتا در مناطق گرمسیری و پر باران جهان است، در اراضی خشک و گرم واقع گردیده اند لذا بررسی سازگاری گونه های حرا و چندل در خورها و سواحل با شرایط متفاوت و تعیین بهترین عرصه های کشت در استان جهت توسعه آنها وهمچنین تعیین مناسب ترین فاصله کاشت از دریا به ساحل در محدوده منطقه جزرومدی و خورها ضروری می باشد.این طرح در دو مرحله اصلی اجرا گردید. اول بررسی تولید نهال در نهالستانهای ساحلی و غیر ساحلی است بدین منظور کشت بذور جمع آوری شده با تاثیر فاکتورهای رژیم آبیاری با آب شیرین در نهالستان غیر ساحلی در زیر سایبان و بدون سایبان، و آبیاری با آب دریا در نهالستان ساحلی مورد بررسی قرار گرفت . بررسی و مطالعات نهالستان بصورت طرح آزمایش کرت های خرد شده(اسپیلت پلات) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی انجام شد.مرحله دوم طرح کشت در قالب طرح اسپیلت اسپیلت پلات (کرت های دو بار خرد شده) بصورت بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام گردید که در آن فاصله کشت از دریا به ساحل(فاکتور اصلی)، نوع گونه (فاکتور فرعی) وتراکم (فاکتور فرعی در فرعی) بود. صفات مورد اندازه گیری شامل ابعاد نهالها(ارتفاع و قطر)، قطر تاج و سایر ویژگیهای آن، تعداد ریشه های هوایی در واحد سطح، تعداد زادآوری در واحد سطح و بررسی شادابی و زنده مانی است که در فواصل زمانی مشخص صورت گرفت.داده ها پس از ثبت در رایانه توسط نرم افزارهای ‭Excel ‬، ‭Spss ‬و ‭Mstatc‬مورد تجزیه و تحلیل نهایی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که گونه های حرا، چندل و کنوکارپوس در شرایط بدون سایبان دارای بهترین شرایط هستند. همچنین آبیاری در رشد نهالها درشرایط نهالستان نقش بسزایی دارد و رژیم روزانه آبیاری بهترین نتیجه را در رشد نهالها داشت. نتایج جنگلکاری نیز نشان داد که گونه حرا نسبت به چندل بیشترین درصد زنده مانی، قطر ساقه، ارتفاع ساقه، قطر تاج و ضریب قدکشیدگی را در ناحیه جزر و مدی کاشته شده دارا می باشد و بیشترین درصد زنده مانی، قطر ساقه، ارتفاع ساقه و قطر تاج مربوط به وسط پهنه جزر و مدی می باشد کلمات کلیدی: مانگرو، حرا، چندل، کنوکارپوس، رژیم آبیاری، نهال، کاشت، توسعه