تعیین اهداف و برنامه اصلاحی برای گوسفند سنگسری

هدف از این تحقیق برآورد مولفه های واریانس-کوواریانس و پارامترهای ژنتیکی، ارزیابی روند ژنتیکی ایجاد شدهدر صفات تولیدی و تولیدمثلی و تعیین برنامه مناسب اصلاح نژاد برای گوسفندان نژاد سنگسری می باشد. برآورد مولفه های (کو)واریانس و پارامترهای ژنتیکی صفات رشد و تولیدمثل تحت مدل حیوانی به روش حداکثر درستنمایی محدود شده انجام گرفت. به منظور تعیین اهداف اصلاحی و ضرایب اقتصادی، تعداد 4 گله با ظرفیت ‮‭756‬ راس میش مولد از گله های اصلاحی و مردمی پرورش یافته تحت سیستم پرورش غیر متمرکز در استان سمنان استفاده شد. 4 شاخص انتخاب که ترکیبات مختلفی از صفات وزن پشم، مجموع وزن بره های شیرگیری شده از هر میش در معرض آمیزش و وزن میش در هنگام جفت گیری بودند مورد بررسی قرار گرفتند.با استفاده از شبیه سازی کامپیوتری به روش تصادفی و به صورت چند صفتی، گله های ‮‭100‬ تا ‮‭300‬ راسی ایجاد شد و با تغییر نسبت قوچ از 2 درصد به ،‮‭6 4‬ و 8 درصد و تغییر در اجزا شاخص انتخاب، میزان تغییر در همخونی و ژنوتایپ کل طی ‮‭10‬ سال انتخاب بر اساس شاخص انتخاب مربوطه به دست آمد. مقدار وراثت پذیری صفات رشد در دامنه ‮‭0/17‬ (ضریب کلیبر در سن شش ماهگی) تا ‮‭0/50‬ (متوسط افزایش وزن بدن قبل از شیرگیری) قرار داشت. وراثت پذیری صفات تولید مثلی نیز پایین و عمدتا کمتر از ‮‭0/10‬ بودند. مطالعه روندهای ژنتیکی نشان داد که در برخی صفات رشد بهبود ژنتیکی ایجاد شده است. ضرایب اقتصادی نسبی بر اساس گرایش حداکثر سود برای صفت وزن فروش بره حداکثر (‮‭26/23‬) و برای صفت وزن میش در هنگام جفت گیری حداقل (‮‭8/48‬-) بود. با افزایش اندازه گله، میزان هم خونی کاهش یافت و در عوض پیشرفت ژنتیکی و میزان پیشرفت اقتصادی افزایش یافت. در مقابل با افزایش تعداد قوچ، میانگین هم خونی کاهش یافت اما پیشرفت ژنتیکیو پیشرفت اقتصادی کاهش پیدا کردند. با توجه به نتایج، شاخص انتخاب کامل ‭(I‬1) که شامل صفات وزن پشم، مجموع وزن بره های شیرگیری شده از هر میش در معرض آمیزش و وزن میش در هنگام جفت گیری است به عنوان شاخص انتخاب برتر برای نژاد سنگسری معرفی شد. کلید واژه ها :گوسفند، پارامترهای ژنتیکی،ضرایب اقتصادی،شاخص انتخاب