بررسی سازگاری و عملکرد پروونانس های گونه های صنعتی اکالیپتوس در نواحی مختلف اکولوژیکی ایران (فاز دوم)- مطالعات استان ایلام

یکی از راههای افزایش تولید چوب، جنگلکاری با استفاده از گونه های سریع الرشد غیربومی است. گرچه آب وهوای گرم و خشک مهران انتخاب گونه های مهم صنعتی را با محدودیت مواجه کرده است، تعدادی گونه و رقم اکالیپتوس کاشته شده در ایستگاه محسن آب مهران در قالب فاز دوم طرح ملی موردبررسی قرار گرفت، بدین معنی که چند گونه اکالیپتوس موردآزمایش که به طور عمده متشکل از ‭E. globulus‬، ‭E. grandis‬، ‭E. viminalis‬، ‭E. nitens‬، ‭E. saligna‬، ‭E. camaldulensis ‬و ‭E. macarthurii ‬می باشند، اجازه داده شد که تا پنج سال دیگر به رشد خود ادامه دهند. علاوه بر گونه های قبلی تعدادی گونه و رقم جدید نیز از قبیل ‭E. melliodora ‬و ‭E. microtheca ‬که از مرکز تحقیقات خوزستان تهیه شد، به آنها اضافه گردید. آماربرداری پایه ها به صورت سالیانه شامل: زنده مانی، قطر برابرسینه، ارتفاع کل و قطر تاج پوشش انجام شد. داده ها با استفاده از روش آماری توصیفی و استنباطی با بکارگیری نرم افزار ‭SAS ‬مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از آن است که مقدار پتاسیم خاک در پایان فاز دوم نسبت به قبل از اجرای طرح و همچنین نسبت به انتهای فاز اول افزایش قابل توجهی داشته است. از مجموع ‮‭18‬ گونه و رقم موردآزمایش، تعداد 8 گونه و رقم دارای زنده مانی بیش از ‮‭50‬ درصد هستند، تعداد 7 گونه و رقم کمتر از ‮‭50‬ درصد زنده مانی داشته و سه گونه موردآزمایش نیز ماندگاری نداشته اند. در رابطه با تنش گرمایی منطقه، گونه ‭E. camaldulensis ‬بیشترین مقاومت و کمترین آسیب پذیری را نشان داده است. واژه های کلیدی: اکالیپتوس، جنگلکاری، زنده مانی، سازگاری، فنولوژی، کیفیت.