اثر سطوح مختلف اسانس آویشن بر رشد، بهبود سلامتی، لاشه و وضعیت ایمنی جوجه های گوشتی

برای بررسی تاثیر اسانس آویشن بر صفات عملکردی، بهبود سلامتی (تلفات، اسیدیته و جمعیت میکروبی محتویات ایلیوم)، صفات لاشه و سیستم ایمنی جوجه های گوشتی، آزمایشی با تعداد 500 قطعه جوجه گوشتی مخلوط یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی با تعداد 4 تیمار، 5 تکرار، 20 واحد آزمایشی و 25 قطعه جوجه در هر واحد طراحی و اجرا گردید. طول دوره آزمایش 42 روز بود و جوجه ها در سن 8 روزگی پس از وزن کشی به طور تصادفی بین گروه ها توزیع شدند. جیره های مورد استفاده برای تمام گروه ها از نظر انرژی و پروتیین یکسان بودند. تیمارهای آزمایشی شامل گروه شاهد (آب آشامیدنی بدون اسانس) و به ترتیب سطوح 1/0 ، 15/0 و 2/0 میلی لیتر اسانس آویشن در هر لیترآب آشامیدنی بودند. صفات مورد اندازه گیری شامل رشد (خوراک مصرفی، افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی)، درصد تلفات به همراه میزان pH و شمارش باکتریایی محتویات ایلیوم، وزن و نسبت اجزا و اندام های درونی لاشه و اندازه گیری تیترسرمی آنتی بادی بیماری نیوکاسل و آنفلوانزا در سن 42 روزگی بودند. نتایج نشان داد بیشترین میزان خواراک مصرفی، افزایش وزن و کمترین مقدار ضریب تبدیل غذایی مربوط به سطوح مختلف اسانس آویشن بود (05/0P<). کمترین میزان pH روده و کمترین درصد تلفات در طول دوره نیز مربوط به سطوح مختلف اسانس آویشن بود (05/0p<). کمترین جمعیت کل باکتریایی روده و تعداد باکتری های نوع کلی فرم و گرم منفی و همچنین بیشترین تعداد باکتری نوع لاکتوباسیل مربوط به سطوح مختلف اسانس آویشن بود (05/0p<). در بیشتر موارد نسبت اجزای لاشه و اندام های درونی تیمارهای برخوردار از سطوح مختلف اسانس آویشن نسبت به شاهد بالاتر بود (05/0P<). سطح سرمی آنتی بادی بیماری های نیوکاسل و آنفلوانزا در بین تیمارها تفاوت معنی داری نشان نداد. در کل کاربرد اسانس آویش در آب آشامیدنی باعث بهبود صفات رشد، لاشه و بهبود سلامتی جوجه ها شد ولی بر وضعیت ایمنی آن ها تاثیر معنی داری نشان نداد. کلید واژه ها: اسانس آویشن، ایمنی، جوجه گوشتی، بهبود سلامتی، رشد، لاشه