اثرات کاربرد مقادیر مختلف پرلیت (شرکت عمران مومان چابهار) بر جذب عناصر غذایی به وسیله درختان پسته

این پروژه با هدف مشخص نمودن اثر کاربرد سطوح مختلف پرلیت تولید شده توسط شرکت عمران مومان چابهار بر جذب عناصر غذایی توسط درختان پسته در شهرستان رفسنجان به اجرا در آمد.طرح آماری مورد استفاده طرح کرت های خرد شده با پایه بلوک های کامل تصادفی بود که فاکتور اصلی کاربرد کود حیوانی گاوی در دو سطح شامل1- بدون استفاده از کود حیوانی (M0) 2- کاربرد کود حیوانی به مقدار 20 تن در هکتار (M1) و فاکتور فرعی استفاده از پرلیت در 4 سطح شامل: P0 تیمار شاهد بدون کاربرد پرلیت و کود شیمیایی، P1 بدون کاربرد پرلیت و به همراه کود شیمیایی مورد نیاز، P2 کاربرد پرلیت به مقدار 1 تن در هکتار به همراه کود شیمیایی مورد نیاز، P3 کاربرد پرلیت به مقدار 2 تن در هکتار به همراه کود شیمیایی مورد نیاز و P4کاربرد پرلیت به مقدار 3تن در هکتار به همراه کود شیمیایی مورد نیاز به اجرا در آمد.آزمایش در سه تکرار و از مرداد 1391 به مدت 4 سال و 7ماه در یکی از باغ های پسته منطقه سعید آباد رفسنجان روی رقم پسته اوحدی اجرا گردید. سالانه در انتهای فصل صفات کمی نظیر میزان محصول تر و خشک و صفات کیفی مانند درصد پوکی، درصدخندانی ووزن 100 دانه پسته در تیمارهای مختلف اندازه گیری شد. ازبین صفات رویشی نیز میزان رشد طولی و قطری شاخه های سال جاری و میزان سطح برگ، اندازه گیری شد.غلظت عناصر قابل جذب خاک و برگ با نمونه برداری خاک و برگ در تیمارهای مختلف اندازه گیری شد. نتایج نشان دادکود حیوانی درخاک و در عمق تراکم ریشه های ریز درختان، غلظت قابل جذب فسفر، منگنز و مس و در برگ غلظت فسفر، روی، منگنز و مس را افزایش داد.افزایش غلظت فسفر، منگنز و مس در خاک به ترتیب 3، 5/2 و 4/0 میلی گرم بر کیلوگرم خاک بود. این افزایش به همراه بهبود خصوصیات و وضعیت رطوبتی خاک باعث افزایش 03/0 درصد فسفر و به ترتیب 2/1، 6/7 و 1/1 میکروگرم بر گرم روی، منگنز و مس در برگ درختان پسته شد. استفاده از کود حیوانی به مقدار 20 تن در هکتار باعث افزایش 366 گرم محصول خشک در هر درخت شد و درصد پوکی محصول 7/3 درصد کاهش یافت. کاربرد پرلیت به تنهایی اثری بر عناصر قابل جذب خاک نداشت و کودهای شیمیایی همراه آن باعث افزایش همه عناصر اندازه گیری شده به غیر از آهن در خاک نسبت به تیمار بدون پرلیت و کود شیمیایی شد. کاربرد پرلیت به همراه کود شیمیایی توانستغلظت عناصر غذایی نیتروژن، فسفر، پتاسیم، روی، منگنز و مس برگ را افزایش دهد.با افزایش میزان پرلیت به 1، 2 و 3 تن در هکتار در مقایسه با تیمار بدون کاربرد پرلیت (P 1)، وزن محصول خشک به ترتیب 10، 15 و36 درصد افزایش یافت.در مورد شاخص های کیفی محصول نیز کاربرد پرلیت باعث کاهش 4/4 درصدی پوکی، افزایش 3/12 درصدی خندانی و سنگین تر شدن 6/4 گرمی تعداد 100میوه (بزرگتر شدن میوه ها) گردید. درمجموع، با توجه به تاثیر مثبت مقادیر 2 و 3 تن در هکتار پرلیت همراه کودهای شیمیایی و کود حیوانی (تیمارهای P 4M1وP 3M1) در اغلب پارامترهای عملکرد، کیفیت میوه و عناصر غذایی خاک و به ویژه عناصر غذایی برگ، این دو تیمار وضعیت بهتری نسبت به سایر تیمارها داشته و قابل توصیه هستند.کلمات کلیدی:پسته، پرلیت، کود حیوانی، عناصر غذایی