بررسی شناخت تاریخی مقرنس و نحوه استفاده از آن
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 593
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CEUCONF07_253
تاریخ نمایه سازی: 22 مرداد 1399
چکیده مقاله:
یکی از الگوهای اصیل و کهن در معماری ایران مقرنس است که در دوره های مختلف با شناخت آن توسط معماران ایرانیبه تکامل رسیده و به شکل های متفاوتی اجرا شده است. مقرنس اساسا یک هنر تزیینی هندسی است که هدف تزیینی آندر درجه اول ایجاد سایه روشن و القاء خطوط و در درجه دوم فراهم نمودن سطوح بیشتر برای اجرای تزئینات ظریف تریهم چون آجر چینی ،گچبری ،موزاییک کاری و نقاشی می باشد .هدف این پژوهش بررسی شناخت مقرنس در دوره هایتاریخی قبل و بعد از اسلام و نیز به لحاظ کارکرد و زیبایی مورد بررسی قرارگرفته وبیشترین کاربرد مقرنس در کدامبناهااست وبیشتر درکدام قسمت بناها کاربرده شده است.این تحقیق با روش توصیفی _ تطبیقی و ابزار کار به صورتاسنادی انجام شده است .نتایج حاصل شده نشان می دهد که بیشترین کاربرد مقرنس در مساجد بوده و سرد ،محراب وگنبد به ترتیب محل هایی بوده که بیشترین مقرنس ها درآنها بکار رفته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نسیبه شهابی
گروه معماری، واحد بم، دانشگاه آزاد اسلامی، بم، ایران
ملیحه نوروزی
گروه معماری، واحد بم، دانشگاه آزاد اسلامی، بم، ایران