ارزیابی توزیع کربن در خاکدانه ها و تاثیر آن بر فرسایش

فرسایش به روش های مختلفی حاصلخیزی خاک را کاهش می دهد و در نتیجه از میزان تولید کاسته می شود که یکی از این ها، تخریب ساختمان خاک است. ساختمان خاک عامل کلیدی در تعدیل کیفیت محیط زیست، هرخظی کربن خاک و کیفیت آب است. کربن آلی خاک به عنوان عامل پیونددهنده و به عنوان هسته مرکزی در تشکیل خاکدانه ها که واحد اولیه ی ساختمان خاک هستند، عمل می کند که این مطالعه با هدف پایش و ارزیابی توزیع کربن در خاکدانه ها و تاثیر آن بر فرسایش به صورت بررسی منابع و مرور مطالعات انجام شده صورت گرفته نتایج بررسی پژوهش های انجام شده نشان داد که ترکیب و تجزیه پذیری ماده آلی همراه شده با خاکدانه های ماکرو و میکرو متفاوت است خاکدانه های ماکرو بهواسطه عوامل پیونددهندهی ناپایدار و دابل تجزیه بیشتر، نسبت به خاکدانه های میکرو به تغییرات مدیریتی حساس بوده و از پایداری کمتری برخوردارند. خاکدانه های میکرو نسبتا پایدار بوده و به آسانی شکسته نمی شوند. مطالعات متعددی در زمینه تغییرات ذخیره کربن آلی در مقیاس حوزه آبخیز در اثر تنش های محیطی انجام شده است که نتایج متفاوتی ارائه شده است که نتایج آنها نشان داد که میزان ذخیره کربن آلی در لایه سطحی خاک به ترتیب در خاک های فاقد فرسایش، خاک های فرسایش یافته متوسط و شدید کاهش می یابد. این نتایج اثبات می نماید که انواع فرسایش تاثیر بسزایی بر ذخیره کربن آلی خاک در خاکدانه ها دارد. بدین ترتیب لازم است راهکارهای مدیریتی برای پایش و ارزیابی توزیعکربت در خاکدانه ها برای استفاده پایدار از اراضی انتخاب گردد که این ارزیابی سبب می شود که در اقدامات آبخیزداری، ضمن آگاهی از میزان حصول اهداف، مزایا و معایب مرتبط شناسایی شده و تصمیم گیری مناسب اتخاذ گردد .

کلیدواژه ها:

مدیریت آبخیز ، ماده آلی ، استفاده پایدار ، خاکدانه ، فرسایش