ارزیابی کارایی شبکه های عصبی مصنوعی در اورد تبخیر و تعرق پتانسیل به عنوان عاملی موثردر تشدید فرسایش بادی مطالعه موردی منطقه مروست استان یزد

تبخیر و تعرق گیاه یکی از اجزای اصلی چرخه هیدرولوژیکی بوده و تخمین دقیق آن اهمیت بسیار زیادی در طراحی و مدیریت شبکه های ابیاری ، برنامه ریز ی ها ی منابع آب و مدیریت مصرف آب در مزرعه دارد در چند دهه اخیر سیستمهای هوش مصنوعی کاربردهای بسیاری در مسائل مختلف مهندسی آب که رابطه و الگوی مشخصی بین عوامل موثر بر وقوع یک پدیده وجود ندارد پیدا کرده است بهدلیل تاثیر متقابل پارامترهای هواشناسی در محاسبه تبخیر و تعرق تخمین دقیق آن کاری پیچیده و دارای روابط غیرخطی می باشد بدین منظور از شبکه عصبی مصنوعی ANN به منظور تخمین تبخیر و تعرق پتانسیل درمنطقه مروست طی سالهای 2004 تا 2006 استفاده گردید. تبخیر و تعرق پتانسیل با کاهش رطوبت خاک و از بین بردن چسبندگی ذرات خاک نقش قابل توجهی را درتشدید فرایند فرسایش بادی خصوصا درمناطق خشک بازی می کند.

کلیدواژه ها:

تبخیر وتعرق ، شبکه های عصبی مصنوعی ، مروست