ساماندهی و مدیریت ترافیک شهری با گسترش حمل و نقل عمومی

اثرات و نقش مهم حمل و نقل و ترافیک در شئون مختلف فردی و اجتماعی مردم شهرها امری واضح و انکارناپذیر است. مشکلات ناشی از نارسائی ها و کمبودهای موجود در مجموعه امکانات و تشکیلات حمل و نقل اکثر شهرهای کشور در حال حاضر نیز امریست که بصورت مشهود، نظیر تراکم سنگین ترافیکی، تصادفات و اثرات مخرب زیست محیطی، و یا بصورت غیرمشهود، نظیر اثرات سوء اقتصادی- اجتماعی فرهنگی وجود دارد. حمل و نقل پایدار از مفاهیمی است که همواره تغییر نوع سوخت و کاهش مصرف سوخت خودرو یا استفاده از حمل و نقل عمومی را به ذهن متبادر می کند. در این بین، توجه به مباحث مرتبط با توسعه پایدار می توان با تبیین علل ناپایداری در شهر ها و عوامل تاثیرگذار بر حمل و نقل با رویکرد پایداری، بررسی کرد. در کنار آن، می توان ضرورت ها و الزام های دستیابی به حمل و نقل پایدار را در طراحی و برنامه ریزی شهری ارایه داد. البته در این بین، بررسی ابعاد متغیر هایی نظیر توسعه پایدار و محور های آن می تواند ابعاد مختلف این فرآیند را مشخص کند. بر همین اساس هدف اصلی پژوهش حاضر ساماندهی و مدیریت ترافیک شهری با گسترش حمل و نقل عمومی پایدار با روش توصیفی- تحلیلی می باشد. برای رسیدن به این هدف ابتدا به تجربه جهانی حمل و نقل در شهرهای مختلف جهان پرداخته و سپس محور های حمل و نقل پایدار مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت پیشینه مطالعات حمل و نقل و ترافیک تهران ارزیابی شد و در نهایت راهبردهای مدیریت و برنامه ریزی حمل و نقل شهری و راهکارهای آن ارائه گردید. نتایج پژوهش نشان می دهد از سیاستهای مدیریت شهری آنچه بیشتر مورد توجه است ضرورت آموزش و تدوین فرهنگ ترافیک به عنوان راهکار اصلی مشکل ترافیک شهر تهران است که به برنامه ریزی شهری کمک خواهد کرد. همچنین افزایش روز افزون خودروها در سطح شهر سبب رشد فزاینده ترافیک شده است. معضلی که در کلانشهری همچون تهران از جمله چالش های مدیریت شهری به شمار می رود و به منظور کاهش این مهم بایستی به گسترش حمل و نقل عمومی، اجرای قوانین و مقررات، مشارکت جامعه و فرهنگ سازی پرداخت و بدین ترتیب در جهت رفع مشکل ترافیک کوشید.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل شهری ، مدیریت حمل و نقل ، توسعه پایدار