قرار بود رژیم تهران تغیر کند، رژیم آمریکا و سگ زردش تغییر کرد

قرار بود تهران سرنگون شود؛ افسانه شکست ناپذیری واشنگتن فرو ریخت!

ظاهرا بعضی ها در واشنگتن آن قدر به قدرت خود مغرور شده بودند که خیال می کردند تاریخ هم باید مطابق برنامه های کاخ سفید حرکت کند. نقشه کشیده بودند تهران را تغییر دهند، نظامش را سرنگون کنند و با یک کودتا، پرونده ایران را برای همیشه ببندند.

اما گویا در محاسباتشان یک نکته کوچک را فراموش کرده بودند: ایران نه کشوری بی ریشه است، نه ملتی بی اعتقاد و نه کشتی ای بی ناخدا!

ایران در باور مردمانش، کشتی ای است که در مسیر مقدر الهی حرکت می کند؛ با رهبری که این مسیر را هدایت می کند و با امید به ناخدای اصلی، حضرت بقیهالله الاعظم، ارواحنا فداه، که مقصد نهایی این حرکت به او ختم می شود.

آنان خیال می کردند با چند تهدید، چند عملیات و چند نقشه سیاسی می توانند سرنوشت یک ملت را تعیین کنند؛ غافل از اینکه قدرت واقعی همیشه در ناوهای جنگی، پایگاه های نظامی و اتاق های فرمان کاخ سفید خلاصه نمی شود.

پیام امروز رهبر انقلاب، با تاکید بر «پایان افسانه شکست ناپذیری آمریکا»، دقیقا به همین نقطه اشاره دارد؛ جایی که قدرتی که خود را شکست ناپذیر می پنداشت، ناچار است با واقعیتی متفاوت روبه رو شود.

در این پیام آمده است:

«اینک صحنه خلیج فارس خصوصا تنگه هرمز ... بطلان افسانه شکست ناپذیری امریکا را رقم زده است.»

چه طنز تلخی برای طراحان تغییر رژیم!

آمده بودند تهران را سرنگون کنند؛ اما حالا باید درباره افسانه ای پاسخ بدهند که سال ها با نام قدرت مطلق آمریکا به جهان فروخته بودند.

قرار بود کودتا در تهران اتفاق بیفتد؛ اما تاریخ گاهی چنان کنایه آمیز عمل می کند که بدون کودتا، خود واشنگتن گرفتار بحران و دگرگونی می شود.

ترامپ می خواست تهران را تغییر دهد؛ اما گویا تاریخ، نسخه تغییر را برای واشنگتن پیچید!

البته مسئله فقط یک رئیس جمهور یا یک حزب نیست. پیام رهبر انقلاب صریحا از نظام سلطه سخن می گوید؛ نظامی که تصور می کند با جابه جایی افراد و تغییر چهره ها می تواند ماهیت دشمنی خود را پنهان کند.

در همین پیام هشدار داده شده است که امید بستن به تغییر رفتار آمریکا از طریق امتیازدهی، تصوری باطل است؛ زیرا دشمنی با ملت ایران، فراتر از اختلافات حزبی و جناحی در واشنگتن است.

این همان نکته ای است که سیاست مداران ساده اندیش باید بفهمند: گاهی تغییر رئیس جمهور، تغییر سیاست و حتی تغییر لحن، به معنای تغییر ماهیت نیست.

اما آنچه این معادله را از نگاه باورمندان به انقلاب اسلامی متفاوت می کند، اعتقاد به مسیر الهی و وعده ای بزرگ تر از رقابت های سیاسی است.

این کشتی، در این باور، تنها برای عبور از یک بحران یا شکست دادن یک دشمن حرکت نمی کند؛ مقصد آن برپایی عدالت جهانی و زمینه سازی برای ظهور حضرت صاحب الزمان (عج) است.

کاخ سفید ممکن است رئیس جمهور عوض کند، سیاست ها ممکن است تغییر کنند و قدرت های جهانی ممکن است جابه جا شوند؛ اما باور به وعده الهی، در نگاه مومنان، با تغییر دولت ها از بین نمی رود.

و چه زیباست آن جمله پایانی پیام:

«هرگاه جبهه حق، توکل و استقامت و فداکاری داشته باشد، جبهه باطل با هر قدرت و توان و هر که و هر چه باشد، در برابر آن تاب نخواهد آورد.»

شاید بزرگ ترین اشتباه ترامپ همین بود که ایران را فقط با معیارهای قدرت مادی سنجید؛ نه با ایمان، نه با تاریخ، نه با روحیه مقاومت و نه با اعتقادی که میلیون ها انسان را به آینده ای فراتر از محاسبات سیاسی پیوند می دهد.

آن ها برای سرنگونی تهران نقشه کشیدند؛ اما آنچه بیش از همه فرو ریخت، افسانه شکست ناپذیری آمریکا بود.

و حالا باید پرسید: اگر قرار بود ایران تغییر کند، چرا جهان شاهد لرزش معادلات قدرت در واشنگتن است؟

شاید تاریخ، این بار هم با زبان کنایه سخن می گوید:

کشتی ایران هنوز در مسیر است؛ مقصدش را ایمان تعیین می کند، مسیرش را استقامت، و ناخدای اصلی اش در باور منتظران، حضرت بقیهالله الاعظم (عج) است.