درمان استرس با روان درمانی پرانایی

5 مهر 1405 - خواندن 10 دقیقه - 25 بازدید

 بازگشت ذهن و بدن به آرامش

استرس برای بیشتر ما واژه ای آشناست. تقریبا همه انسان ها در مقطعی از زندگی خود آن را تجربه کرده اند؛ زمانی که مسئولیت ها بیشتر از توانمان به نظر می رسند، زمانی که نگرانی درباره آینده ذهنمان را رها نمی کند، زمانی که درگیر مشکلات خانوادگی، شغلی یا مالی هستیم یا حتی وقتی اتفاق خاصی نیفتاده است اما در درون خود احساس آرامش نداریم.

گاهی استرس با یک نگرانی مشخص شروع می شود، اما اگر ادامه پیدا کند، به تدریج تمام زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد. خواب به هم می ریزد، تمرکز کاهش پیدا می کند، بدن دائما در حالت تنش قرار می گیرد و ذهن حتی در زمان استراحت نیز دست از فکر کردن برنمی دارد. فرد ممکن است در ظاهر مشغول زندگی روزمره باشد، اما در درون خود احساس خستگی و فرسودگی کند.

در چنین شرایطی، یکی از مهم ترین نیازهای انسان، پیدا کردن راهی برای بازگشت به تعادل و آرامش است. روان درمانی پرانایی یکی از رویکردهایی است که در حوزه روش های مکمل و انرژی محور، تلاش می کند از زاویه ای متفاوت به این مسئله نگاه کند.

استرس فقط در ذهن اتفاق نمی افتد

وقتی می گوییم «من استرس دارم»، معمولا تصور می کنیم مشکل فقط در ذهن ماست؛ اما تجربه استرس می تواند تمام وجود انسان را درگیر کند. افکار نگران کننده، احساس ترس یا فشار، انقباض عضلات، تغییر الگوی تنفس، تپش قلب، خستگی و بی قراری می توانند هم زمان اتفاق بیفتند.

از طرف دیگر، بسیاری از افراد آن قدر با استرس زندگی کرده اند که دیگر متوجه شدت آن نمی شوند. آنها تصور می کنند خستگی همیشگی، خواب نامناسب، زودرنجی یا نگرانی مداوم بخشی طبیعی از زندگی است.

یکی از نکات مهم در کار با استرس، همین افزایش آگاهی است. انسان ابتدا باید متوجه شود که چه چیزی در درونش اتفاق می افتد. وقتی فرد بتواند احساسات، افکار و واکنش های بدنی خود را مشاهده کند، قدم مهمی برای ایجاد تغییر برداشته است.

پرانیک هیلینگ چگونه به استرس نگاه می کند؟

در آموزه های پرانیک هیلینگ، انسان تنها یک بدن فیزیکی در نظر گرفته نمی شود. در این سیستم، مفهوم «پرانا» یا انرژی حیاتی اهمیت اساسی دارد. بر اساس این دیدگاه، بدن برای حفظ تعادل و عملکرد مناسب خود به انرژی حیاتی نیاز دارد و وضعیت این انرژی می تواند با شرایط جسمی، ذهنی و هیجانی فرد ارتباط داشته باشد.

از دیدگاه پرانیک، فشارهای روانی، نگرانی های طولانی مدت و هیجان های شدید می توانند بر وضعیت انرژی فرد اثر بگذارند. در نتیجه، فرد ممکن است احساس سنگینی، بی قراری، خستگی یا آشفتگی داشته باشد.

درمانگر پرانیک در این شرایط تلاش می کند ابتدا وضعیت انرژیایی فرد را بررسی کند و سپس با استفاده از تکنیک های مخصوص این مکتب، فرایند پاک سازی و متعادل سازی را انجام دهد.

البته باید توجه داشت که مفهوم میدان انرژی و تکنیک های انرژیایی پرانیک هیلینگ، در پزشکی و روان شناسی متعارف به عنوان سازوکار درمانی اثبات شده پذیرفته نشده اند. بنابراین بهتر است این روش را در حوزه مدیریت استرس، یک رویکرد مکمل بدانیم و نه جایگزین درمان های تخصصی.

پاک سازی؛ رها کردن فشارهای انباشته

یکی از بخش های مهم کار پرانیک، پاک سازی انرژیایی است. در این روش، درمانگر بر اساس آموزش های پرانیک تلاش می کند انرژی هایی را که به عنوان انرژی متراکم یا ناسالم در نظر گرفته می شوند، از میدان انرژیایی فرد پاک سازی کند.

اگر بخواهیم این مفهوم را برای مخاطب عمومی ساده تر بیان کنیم، می توان گفت پاک سازی در پرانیک فرصتی برای «رها کردن» است؛ رها کردن فشارهایی که فرد مدت ها با خود حمل کرده است.

ممکن است فرد ساعت ها درباره مشکلات خود فکر کند، اما فرصتی برای توقف و آرام شدن نداشته باشد. جلسه ای که در محیطی آرام برگزار می شود و فرد برای مدتی از هیاهوی روزمره فاصله می گیرد، می تواند تجربه ای متفاوت برای او ایجاد کند.

در اینجا لازم است میان تجربه آرامش و ادعای درمان بیماری تفاوت قائل شویم. اینکه فرد پس از یک جلسه احساس سبکی یا آرامش کند، لزوما به معنای درمان علت اصلی استرس نیست. گاهی همین فرصت برای توقف و آرام شدن می تواند ارزشمند باشد، اما اگر عامل اصلی استرس همچنان در زندگی فرد وجود داشته باشد، باید به آن نیز پرداخته شود.

انرژی دهی و ایجاد احساس تعادل

پس از مرحله پاک سازی، در پرانیک هیلینگ مرحله انرژی دهی مطرح می شود. در چارچوب این روش، درمانگر تلاش می کند انرژی حیاتی را به شکل مناسب در اختیار سیستم انرژیایی فرد قرار دهد.

هدف از این کار، از دیدگاه پرانیک، ایجاد تعادل بیشتر و حمایت از فرایند طبیعی بازسازی و آرامش است.

در این مرحله نیز تجربه افراد می تواند متفاوت باشد. ممکن است یک فرد احساس گرما، سبکی یا آرامش کند و فرد دیگری هیچ احساس مشخصی نداشته باشد. هیچ کدام از این دو تجربه به تنهایی نشان دهنده موفقیت یا شکست یک جلسه نیستند.

یکی از اصول مهم در کار حرفه ای با مراجع این است که به او نگوییم باید احساس خاصی داشته باشد. هر انسانی تجربه منحصر به فرد خود را دارد و بهتر است به جای ایجاد انتظار، به تجربه واقعی او توجه شود.

نقش ذهن در کنار کار انرژیایی

استرس فقط به انرژی مربوط نمی شود. ذهن انسان نیز نقش بسیار مهمی دارد. اگر فرد دائما با خود بگوید «من نمی توانم»، «حتما اتفاق بدی می افتد»، «همه چیز از کنترل من خارج است» یا «من باید همه مشکلات را به تنهایی حل کنم»، طبیعی است که فشار روانی بیشتری را تجربه کند.

به همین دلیل، کار با استرس زمانی عمیق تر می شود که فرد علاوه بر آرام سازی، به افکار و الگوهای ذهنی خود نیز توجه کند.

می توان پس از یک جلسه پرانیک، زمانی را به سکوت، تنفس آرام و مشاهده افکار اختصاص داد. فرد لازم نیست با افکار خود بجنگد. کافی است آنها را ببیند و تشخیص دهد که «این فقط یک فکر است، نه الزاما واقعیت».

همین فاصله کوچک میان انسان و افکارش می تواند آغاز یک تغییر مهم باشد.

تنفس؛ پلی میان ذهن و بدن

تنفس یکی از ساده ترین ابزارهایی است که می تواند در کنار تمرین های مکمل مورد استفاده قرار گیرد. وقتی انسان مضطرب است، معمولا تنفس او نیز تغییر می کند. توجه آگاهانه به تنفس می تواند به فرد کمک کند برای چند دقیقه از چرخه نگرانی فاصله بگیرد.

پس از کار پرانیک می توان فرد را در وضعیت راحت قرار داد و از او خواست بدون تلاش برای ایجاد تجربه خاص، چند دقیقه فقط رفت وآمد طبیعی نفس خود را مشاهده کند.

با هر دم، توجه به بدن و با هر بازدم، توجه به رها کردن تنش ها می تواند تجربه ای آرام کننده ایجاد کند.

این تمرین ساده می تواند به فرد یادآوری کند که آرامش همیشه چیزی دور از دسترس نیست؛ گاهی لازم است فقط برای چند دقیقه توقف کنیم.

پرانیک هیلینگ؛ بخشی از یک مسیر، نه تمام مسیر

یکی از اشتباهات رایج در معرفی روش های مکمل این است که یک روش به عنوان راه حل همه مشکلات معرفی شود. چنین رویکردی نه تنها از نظر حرفه ای مناسب نیست، بلکه می تواند باعث شود فرد از دریافت کمک مناسب محروم شود.

استرس شدید یا طولانی مدت ممکن است به روان درمانی، ارزیابی پزشکی، اصلاح سبک زندگی، خواب کافی، فعالیت بدنی، آموزش مهارت های مدیریت استرس و حمایت اجتماعی نیاز داشته باشد.

پرانیک هیلینگ، برای فردی که به این روش علاقه مند است، می تواند در کنار چنین اقداماتی قرار گیرد. ارزش یک رویکرد تلفیقی دقیقا در همین نگاه است: هر روش در جایگاه مناسب خود قرار بگیرد و هیچ روشی ادعای جایگزینی همه روش های دیگر را نداشته باشد.

مهم ترین پیام پرانیک در مواجهه با استرس

شاید مهم ترین نکته ای که در کار با استرس باید به انسان یادآوری شود این باشد که او مجبور نیست تمام فشارهای زندگی را برای همیشه با خود حمل کند.

گاهی لازم است توقف کنیم، نفس بکشیم و ببینیم چه چیزی واقعا ما را خسته کرده است. شاید مسئله یک نگرانی حل نشده باشد، شاید یک رابطه ناسالم، شاید فشار کاری یا شاید الگویی ذهنی که سال هاست بدون توجه آن را تکرار می کنیم.

پرانیک هیلینگ می تواند برای برخی افراد، در کنار سایر روش های مکمل و علمی، فرصتی برای آرام شدن، توجه به خود و تجربه ارتباط بیشتر با بدن و احساسات فراهم کند.

اما هدف نهایی نباید وابسته کردن فرد به یک جلسه یا یک درمانگر باشد. هدف باید این باشد که انسان شناخت بیشتری از خود پیدا کند و بتواند در زندگی روزمره نیز مهارت هایی برای مدیریت فشار، آرام سازی و مراقبت از خود به دست آورد.

در نهایت، آرامش چیزی نیست که فقط در یک جلسه درمانی به دست بیاید و برای همیشه باقی بماند. آرامش بیشتر شبیه یک مهارت و یک مسیر است؛ مسیری که با شناخت خود، مراقبت از ذهن و بدن، اصلاح سبک زندگی، کمک گرفتن از متخصصان در زمان مناسب و استفاده آگاهانه از روش های مکمل می تواند به تدریج شکل بگیرد.

پرانیک هیلینگ در این مسیر می تواند برای علاقه مندان، یک تجربه مکمل باشد؛ تجربه ای که اگر با آگاهی، اخلاق حرفه ای و بدون وعده های اغراق آمیز همراه شود، می تواند در کنار سایر شیوه های مراقبت از خود مورد استفاده قرار گیرد.